10. Hukuk Dairesi 2013/640 E. , 2013/1419 K. "" Mahkemesi :İş Mahkemesi Davacı Kurum, iş kazası sonucu kasten öldürülen sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelirlerin 506 sayılı Yasanın 10. ve 26. maddeleri uyarınca tazminine karar verilmesini istemiştir. Mahkemece, meydana gelen iş kazasında, davalı işverenin %25, diğer davalılar ..., ... ve ...'in %75 kusurlu olduğuna dair 17.09.2010 tarihli üç kişilik kusur raporu dikkate alınarak, ancak 10. madde koşulları yönünden hiç …
**10. Hukuk Dairesi 2013/640 E. , 2013/1419 K.** **"İçtihat Metni"** Mahkemesi :İş Mahkemesi Davacı Kurum, iş kazası sonucu kasten öldürülen sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelirlerin 506 sayılı Yasanın 10. ve 26. maddeleri uyarınca tazminine karar verilmesini istemiştir. Mahkemece, meydana gelen iş kazasında, davalı işverenin %25, diğer davalılar ..., ... ve ...'in %75 kusurlu olduğuna dair 17.09.2010 tarihli üç kişilik kusur raporu dikkate alınarak, ancak 10. madde koşulları yönünden hiç bir araştırma ve değerlendirme yapılmaksızın ve davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasanın 26. maddesi kabul edilip, davalıların toplam %100 kusur oranları üzerinden davanın kabulüne karar verilmiştir. Hükmün, davacı Kurum vekili ile davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi. 1-) Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre; davacı Kurum vekilinin tüm, davalı ...'nin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir. 2-) Somut olayda; davalılar ..., ... ve ... tarafından, 15.04.2001 tarihinde, davalı ...'nde gece bekçisi olarak çalışan ...'nun boğularak öldürüldüğü anlaşılmaktadır. Mahkemece, ...'yu kasten öldüren davalılar ..., ... ve ...'in %100 kusurlu kabul edilmesi isabetli ise de, 15.04.2001 tarihli iş kazasında davalı işverenin 506 sayılı Yasanın 26., 4857 sayılı Yasanın 77. ve İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği Tüzüğünün 2 vd. maddelerine göre herhangi bir kusurunun bulunmadığı anlaşılmasına rağmen, işçiyi gözetme borcunu ihlal ettiğinden bahisle davalı işvereni %25 kusurlu kabul eden 17.09.2010 tarihli kusur raporunun hükme dayanak kılınarak, davalı işverenin de kusurlu olduğunun kabul edilmesi isabetsizdir.