17. Ceza Dairesi 2019/11079 E. , 2019/14303 K. MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme, suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi HÜKÜMLER : Mahkumiyet, beraat Yerel mahkemece sanık ve suça sürüklenen çocuklar hakkında verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü: I-Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında hırsızlık, iş yeri do…
**17. Ceza Dairesi 2019/11079 E. , 2019/14303 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme, suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi HÜKÜMLER : Mahkumiyet, beraat Yerel mahkemece sanık ve suça sürüklenen çocuklar hakkında verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü: I-Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve suça sürüklenen çocuk ... hakkında mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde; Müştekinin mahkemede alınan beyanında, zararının giderilmediğini belirttiği halde suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerde etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması; suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan hüküm kurulurken 5237 sayılı TCK'nun 142/2-h, 143. maddeleri uyarınca belirlenen 7 yıl 6 ay hapis cezası üzerinden aynı Kanun'un 31/3. maddesi uyarınca 1/3 oranında indirim yapılırken belirlenen cezanın "5 yıl" yerine hesap hatası sonucu "4 yıl 12 ay" olarak hesaplanması ve netice cezanın "2 yıl 1 ay hapis cezası" yerine hesap hatası yapılarak "1 yıl 13 ay hapis cezası" olarak belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayini; suça sürüklenen çocuk ...’in daha önce kasıtlı suçtan 3 aydan fazla hapis cezasına mahkum edildiği ve şartları bulunmadığı halde TCK'nun 51. maddesi gereğince hakkında hırsızlık suçundan verilen hapis cezasının ertelenmesine karar verilmesi; suça sürüklenen çocukların iş yeri dokunulmazlığının ihlali eylemini birden fazla kişi tarafından birlikte işledikleri sabit olduğu halde, haklarında TCK’nun 119/1-c maddesinin uygulanmaması, aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır. Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir. Ancak; Suça sürüklenen çocuklar hakkında hazırlanan sosyal inceleme raporu için bilirkişilere ödenen 130,00 TL'nin zorunlu kamu masrafı niteliğinde bulunması nedeniyle bu giderin suça sürüklenen çocuklara yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi suretiyle, Çocuk Haklarına Dair Sözleşme'ye aykırı davranılması, Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafilerinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından sosyal inceleme raporu için bilirkişiye ödenen ücret de dahil olmak üzere yargılama giderine ilişkin cümlenin çıkartılarak yerine ''Yargılama gideri olarak hesaplanan 130,00 TL'nin Çocuk Haklarına Dair Sözleşme ile CMK'nun 324/4. maddesine 6352 sayılı Kanun'un 100. maddesiyle eklenen değişiklik gözetilerek Devlet Hazinesine yükletilmesine'' cümlesinin eklenmesi suretiyle, eleştiriler dışında diğer yönleri usûl ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, II-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında mala zarar verme suçundan ve sanık ... hakkında suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan kurulan hükme yönelik temyiz talebinin incelenmesinde; Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; mala zarar verme suçunun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-İddianameyle suça sürüklenen çocuk ... hakkında TCK’nun 39/2-a maddesinin uygulanması istendiği halde CMK’nun 226. maddesi uyarınca TCK'nun 39/2-c maddesinin uygulanmama durumuna ilişkin ek savunma hakkı verilmemesi suretiyle suça sürüklenen çocuğun savunma hakkının kısıtlanması, 2-Temyiz dışı sanık ... Gök ve suça sürüklenen çocuk ...’in aşamalarda alınan savunmalarında, çaldıkları sigaraları sanık ...’ya sattıklarını beyan etmeleri, sanığında iki torba içindeki sigaraları şahıslardan satın aldığına dair savunması karşısında; üzerine atılı suçtan mahkumiyeti yerine kanıtların takdirinde yanılgıya düşülerek yerinde ve yeterli olmayan gerekçeyle üzerine atılı suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan beraatine karar verilmesi, 3-Hükümden sonra 24/10/2019 tarihinde 30928 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 26. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nun 253. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine eklenen alt bentler arasında yer alan ve 5237 sayılı TCK'nun 165. maddesinde tanımı yapılan suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçunun uzlaşma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK'nun 7/2. maddesi uyarınca; ''Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur.'' hükmü de gözetilerek sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısı ile suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 13.11.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.