12. Ceza Dairesi 2023/2895 E. , 2023/4899 K. MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2021/2880 E., 2022/2965 K. SUÇ : Taksirle yaralama HÜKÜM : İstinaf başvurusunun kabulü ile; 5271 sayılı Kanunun 280/2. maddesi uyarınca yeniden yapılan yargılama sonucu kurulan mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca…
**12. Ceza Dairesi 2023/2895 E. , 2023/4899 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2021/2880 E., 2022/2965 K. SUÇ : Taksirle yaralama HÜKÜM : İstinaf başvurusunun kabulü ile; 5271 sayılı Kanunun 280/2. maddesi uyarınca yeniden yapılan yargılama sonucu kurulan mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.Antalya 20. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04/03/2021 tarih 2019/727 esas 2021/215 karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle yaralama suçundan, açılan kamu davasında 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının c bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir. 2.Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 02/11/2022 tarihli ve 2021/2880 Esas, 2022/2965 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılanlar vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca ilk derece mahkemesi hükmünün kaldırılması ile yeniden yapılan yargılama sonucu, sanık hakkında taksirle yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 89 uncu maddesinin dördüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 50 nci maddesi uyarınca 3000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. 3.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 20/03/2023 tarihli ve 2022/165100 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdii olunmuştur. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz istemi; Sanığın kusuru olmadığına ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü: Olay günü sanık ...'ın kullandığı ... plakalı motosiklet ile sanık ...'ın kullandığı ... plakalı aracın çarpışması neticesinde sanık ... ile onun motorunda yolcu olarak bulunan ...'in BTM ile giderilebilir şekilde yaralandıkları, olay nedeni ile düzenlenen kaza tespit tutanağında sanık ...'ın hızını kavşaklara yaklaşırken azaltmadığı ve ilk geçiş hakkını diğer sanığın aracına vermediği gerekçesi ile kusurlu olduğunun, yine sanık ...'ın da kavşağa gelirken hızını azaltmaması nedeni ile kusurlu olduğunun belirlendiği, hazırlık aşamasında yapılan uzlaşma görüşmelerinden sonuç alınamadığı, yargılama aşamasında trafik bilirkişisinden kazanın gelişimi konusunda rapor düzenlenmesinin istendiği ve dosyaya sunulan bilirkişi raporunda ... sürücüsü sanık ...'ın kavşağa kurallara uygun şekilde giriş yaptığının ancak motosiklet sürücüsü sanık ...'ın kavşağa hızını azaltmadan ve sağdan gelen araca ilk geçiş önceliğini vermeyerek kazaya sebebiyet verdiğinin belirtildiği,bu raporun kazanın gelişimini açıklayıcı nitelikte görülmesi nedeniyle hükme esas alındığı, bu haliyle kazada sanık ...'a izafe edilebilecek kusur bulunmadığı görülmekle üzerine atılı taksirle yaralama suçu yönünden beraat kararı verildiği, sanığın aşamalardaki savunmalarında yüklenen suçu kabul etmediği, kusuru olmadığını beyan ettiği anlaşılmıştır. B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü: Dosya kapsamında bulunan, olayın oluşuna uygun, ayrıntılı ve gerekçeye dayalı Adli Tıp Kurumu İstanbul Trafik İhtisas Dairesi tarafından düzenlemiş olan raporda da belirtildiği üzere olayın meydana gelmesinde katılan sürücü ...'ın, idaresindeki motosiklet ile kavşak içerisine girmeden önce yolda seyir halinde olan vasıtaların seyir durumlarını, hız ve mesafelerini yeterince kontrol etmediği, ilk geçiş hakkını istikametine göre sağından gelen sanık yönetimindeki minibüse vermediği, dikkatsiz ve kontrolsüz şekilde kavşağa girerek kazaya sebebiyet verdiği, dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı hareketiyle asli kusurlu olduğu, sanık sürücü ...'ın ise, idaresindeki minibüs ile kavşağa yaklaştığını dikkate alarak mahal şartlarına uygun şekilde seyretmesi, istikametine göre solundan kavşağa giren diğer sürücü yönetimindeki motosiklete karşı etkili fren ve direksiyon tedbiri alması gerekirken bu hususlara riayet etmeyerek dikkat ve özen yükümlülüklerine aykırı hareketle aracının sağ ön tampon kısmı ile katılanların motosikletinin sağ arka yan kısmı ile temas etmesi sonucu meydana gelen kazada tali kusurlu olduğu kanaatine varılmış ve sanığın sanığın tali kusurlu olarak katılanlar ... ve ...'ın basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralanmalarına neden olması nazara alınarak TCK'nın 3/1 maddesinde düzenlenen orantılılık ilkesi gereğince alt sınırdan ceza tayin edildiği tespit edilmiştir. IV. GEREKÇE Bölge Adliye Mahkemesi kararında yapılan inceleme neticesinde olayın kabulünde herhangi bir isabetsizlik bulunmamıştır. Soruşturma ve kovuşturma aşamasında düzenlenen bilirkişi raporlarının ve İstinaf aşamasında alınan Adli Tıp Raporunun oluş, dosya kapsamı ve birbiri ile uyumlu olduğu, kusur durumunu kesin bir şekilde tespit ettiği anlaşılmakla, sanık müdafiinin kusura ilişkin temyiz istemi yönünden hükümde bu yönler itibariyle hukuka aykırılık bulunmamıştır. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 02/11/2022 tarihli ve 2021/2880 Esas, 2022/2965 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Antalya 20.Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.11.2023 tarihinde karar verildi.