Hukuk Genel Kurulu 2023/43 E. , 2024/68 K. "" MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2021/348 E., 2021/367 K. 1. Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Bakırköy 5. Asliye Hukuk Mahkemesi tarafından davanın kabulüne dair verilen 21.11.2019 tarihli ve 2019/257 Esas, 2019/486 Karar sayılı karar davalı vekilinin temyiz talebi üzerine, Yargıtay 1. Hukuk Dairesinin 29.06.2021 tarihli ve 2020/522 Esas, 2021/3616 Karar sayılı kararı…
**Hukuk Genel Kurulu 2023/43 E. , 2024/68 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2021/348 E., 2021/367 K. 1. Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Bakırköy 5. Asliye Hukuk Mahkemesi tarafından davanın kabulüne dair verilen 21.11.2019 tarihli ve 2019/257 Esas, 2019/486 Karar sayılı karar davalı vekilinin temyiz talebi üzerine, Yargıtay 1. Hukuk Dairesinin 29.06.2021 tarihli ve 2020/522 Esas, 2021/3616 Karar sayılı kararı ile bozulmuş, mahkemece yeniden yapılan yargılama sonucunda önceki kararda direnilmiştir. 2. Hukuk Genel Kurulunca dosya üzerinde yapılan ön inceleme sonrasında gereği düşünüldü: 3. Yukarıda esas ve karar numarası belirtilen bozma kararı üzerine mahkemesince verilen direnme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir. 4. Mahkeme kararlarında nelerin yazılacağı 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 297 nci maddesinde belirtilmiştir. Hüküm sonucu kısmında gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin isteklerin her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların sıra numarası altında açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir. 5. Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 294 üncü maddesinin üçüncü fıkrasında ise “Hükmün tefhimi herhalde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur” hükmüne yer verilmiştir. 6. Ayrıca, bozma kararı ile ilk hüküm hayatiyetini yitirdiğinden ona atıf suretiyle hüküm tesisinin yukarıda açıklanan kurallara uygun düşmeyeceği de aşikârdır. 7. Nitekim Yargıtayın yerleşmiş görüşü de bu yöndedir (Hukuk Genel Kurulunun 04.02.2021 tarihli ve 2021/4-100 Esas, 2021/41 Karar; 07.03.2019 tarihli ve 2019/13-113 Esas, 2019/248 Karar; 10.12.2019 tarihli ve 2019/1-691 Esas, 2019/1319 Karar sayılı kararları). 8. Somut olayda ise direnme kararına esas gerekçeli kararın hüküm kısmı usulüne uygun olmasına rağmen, direnmeye esas kısa kararda yukarıda açıklanan mevzuata uygun hüküm fıkrası oluşturulmamış, kısa kararda önceki karara atıf yapılarak sadece; “1-Bozma ilamına uyulmamasına, eski kararda direnilmesine” denilmekle yetinilmiş, dosya kapsamı dikkate alınarak taraflara yüklenen borç ve tanınan hakkın sıra numarası altında belirtildiği açık, infazda şüphe ve tereddüt uyandırmayacak biçimde, usulün aradığı niteliklere haiz kısa karar kurulmamıştır. 9. Bu durumda, yukarıda açıklanan ilkeler çerçevesinde usulün öngördüğü anlamda oluşturulmuş bir hüküm bulunmadığı gibi direnme kararlarını denetleyen Hukuk Genel Kurulu tarafından incelenebilecek nitelikte teknik anlamda bir direnme hükmü de bulunmadığı her türlü duraksamadan uzaktır. 10. O hâlde mahkemece yapılacak iş; dosya kapsamı dikkate alınarak taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların sıra numarası altında belirtildiği, açık, infazda şüphe ve tereddüt uyandırmayacak biçimde, usulün aradığı niteliklere haiz kısa karar ve buna uygun gerekçeli karar oluşturulmasıdır.