13. Hukuk Dairesi 2016/14673 E. , 2019/4121 K. MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü. KARAR Davacı, davalı işyerinde 20/04/2012-20/09/2013 tarihleri arasında net 1.000,00 TL maaşla haftanın 7 günü 12 saat çalıştığını, …
**13. Hukuk Dairesi 2016/14673 E. , 2019/4121 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü. KARAR Davacı, davalı işyerinde 20/04/2012-20/09/2013 tarihleri arasında net 1.000,00 TL maaşla haftanın 7 günü 12 saat çalıştığını, bir öğün yemek uygulaması olduğunu, çalışmalarının SGK ya eksik bildirildiğini, tüm resmi tatillerde ve dini bayramların ilk günü hariç diğer tüm günlerinde çalıştığını, ücret alacaklarının ödenmemesi nedeniyle iş akdini haklı olarak feshettiğini belirterek kıdem tazminatı, fazla mesai, hafta tatili, resmi ve dini ..., yıllık izin ücret alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş, ıslah dilekçesi ile de talebini yükseltmiştir. Davalı, davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, davanın kısmen kabul kısmen reddi ile, kıdem tazminatı, hafta tatili ücreti, fazla mesai ücreti, genel tatil ücreti alacağı talebinin reddine, ücret alacağı talebinin kısmen kabulü ile 1923,07 TL ücret alacağının 20.09.2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine,yıllık izin ücreti talebinin kısmen kabulü ile 340,80 TL yıllık izin ücreti alacağının 20.09.2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin tüm taleplerin reddine, karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir. Davacı, davalı işyerinde 20/04/2012-20/09/2013 tarihleri arasında net 1.000,00 TL maaşla haftanın 7 günü 12 saat çalıştığını, ücret alacaklarının ödenmemesi nedeniyle iş akdini haklı olarak feshettiğini ileri sürerek kıdem tazminatı, fazla mesai, hafta tatili, resmi ve dini ..., yıllık izin ücret alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiş, davalı ise davacının görev başında uyurken yakalandığını, bu konuda tutanak tutulduğunu, akabinde görevine devam etmediğini, kendisine noter kanalıyla ihtarname çekildiğini, davacının tüm ücretlerinin düzenli olarak ödendiğini, çalışmalarının SGK ya tam olarak bildirildiğini, dini ve milli bayramlarda çalıştırılmadığını, haftada bir gün izin kullandığını, belirterek açılan davanın reddini savunmuştur. Dosya kapsamında alınan bilirkişi raporuna göre iş akdinin ücret ödenmediğinden işçi tarafından haklı olarak fesh edildiği, davacının haftalık 18 saat fazla çalışması olduğu, hafta tatili ücret alacağının bulunmadığı tespit edilmiş ve talepleri yönünden hem en son aldığı asgari ücret üzerinden hem de tanık beyanları doğrultusunda kabul edilen 1000,00 TL ücret üzerinden hesaplama yapılmıştır. Mahkemece; ‘...davacının büyük baş hayvan ve süt üretimi yapılan iş yerinde çalıştığı, iş kanunu hükümlerinin uygulanmasının söz konusu olmadığı, davacı tarafın taleplerinin TBK uyarınca değerlendirilmesi gerektiği, dosyada aldırılan bilirkişi raporunda iş kanunu hükümleri uyarınca hesaplama yapıldığı, bu nedenle raporun tümüyle mahkememizce hükme esas alınmadığı, dosya kapsamına göre dinlenen tanıklar her ne kadar davacının asgari ücret üzerinde ücret aldığını beyan etmiş iseler de dosyaya ibraz edilen maaş bordrolarının aksinin yazılı belge ile ispatlanmadığı anlaşıldığından resmi kayıtların mahkememizce esas alındığı, TBK uyarınca davacının kıdem tazminatına hak kazanamayacağı anlaşıldığından kıdem tazminatı talebinin reddine, dosyada aldırılan bilirkişi raporu uyarınca davacının hafta tatili ücreti bulunmadığından bu talebin reddine, dinlenen tanık beyanlarından davacı tarafın vardiya usulü çalıştığı, fazla mesai yaptığının ispatlanmadığı anlaşıldığından fazla mesai ücreti talebinin reddine, borçlar kanununda genel tatil çalışması ayrıca ücret talebi doğuracağı yönünde düzenleme bulunmadığından davacının genel tatil ücretine hak kazanmadığı anlaşılmakla bu talebin reddine, davacının TBK'nın yürürlük tarihinden sonra ilgili iş yerinde 20/04/2012- 20/09/2013 tarihleri arasında bir yıldan fazla çalıştığı anlaşılmakla iki hafta yıllık izin hakkı kazanacağından bilirkişi raporunda belirlenen asgari ücret üzerinden yıllık izin ücreti talebinin kısmen kabulü ile 340,80 TL yıllık izin ücreti alacağının 20.09.2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı yandan alınarak davacı yana verilmesine, dosya kapsamına göre davacının Temmuz, Ağustos ve Eylül ayı ücret alacağının davacıya ödendiğine dair davalı tarafça bordro ibraz edilmediğinden bilirkişi raporunda belirlenen asgari ücret üzerinden ücret alacağı talebinin kısmen kabulü ile 1923,07 TL ücret alacağının 20.09.2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı yandan alınarak davacı yana verilmesine...’ karar verilmiştir. Dava, fesih tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 6098 Sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 393. ve devamı maddelerinde düzenlenen hizmet akdinden kaynaklanmakta olup, 4857 sayılı İş Kanunun 4.maddesinde yer alan açık hüküm nedeni ile taraflar arasındaki akdi ilişkiye İş Kanunu hükümleri uygulanamayacağından, davacı, İş Kanunu'nda düzenlenmiş olan tazminatları isteyemez ise de, taraflar arasında Türk Borçlar Kanunu'nun 393 ve devamı maddelerinde düzenlenen bir hizmet sözleşmesi söz konusu olduğundan, TBK'nun 431-438. maddelerine dayanarak makul bir tazminat talebinde bulunabilir. O halde iş akdinin haklı nedenle fesih edildiği bilirkişi raporunda tespit edildiğine göre, davacının 431-438. maddelerine dayanarak makul bir tazminat talebinde bulunabileceği düşünülmeli, ... tatili ve genel tatiller konusunda davacının talepleri değerlendirilmeli ve hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmelidir. Ayrıca davacının fazla mesai ücreti talebi yönünden bilirkişi raporunda hesaplama yapılmış olmasına rağmen mahkemece davacının vardiyalı çalıştığı gerekçesi ile talebin reddine karar verilmesi doğru olmamış, günde 12 saat çalıştığı ve haftada 18 saat fazla mesai yaptığı tanık beyanları ve bilirkişi raporu ile sabit olduğundan davacının bu talebi de kabul edilmeli ve takdiri indirim yapılıp yapılmayacağı da değerlendirilmeli, davacının ücretinin dinlenen davacı ve davalı tanık beyanlarına göre 1000,00 TL olduğunun beyan edildiği gözetilmeli, mahkemece gerekçeli ve denetime elverişli konusunda uzman bir bilirkişiden Borçlar Kanununun hizmet akdine ilişkin hükümleri doğrultusunda yeniden rapor alınıp, oluşacak uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeye dayalı ve yanılgılı gerekçe ile karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 28/03/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.