1. Ceza Dairesi 2020/4861 E. , 2021/8476 K. MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Kasten Öldürmeye Teşebbüs HÜKÜM : Sanık ...'nin kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı TCK'nin 81/1, 35 ve 62. maddeleri uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile mahkumiyetine dair TÜRK MİLLETİ ADINA Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü: Sanığın çok sayıda bıçak darbesi ile mağdur ...’yı, hemotoraks, pnömotoraks, peroneal sinir yaralanmas…
**1. Ceza Dairesi 2020/4861 E. , 2021/8476 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Kasten Öldürmeye Teşebbüs HÜKÜM : Sanık ...'nin kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı TCK'nin 81/1, 35 ve 62. maddeleri uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile mahkumiyetine dair TÜRK MİLLETİ ADINA Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü: Sanığın çok sayıda bıçak darbesi ile mağdur ...’yı, hemotoraks, pnömotoraks, peroneal sinir yaralanması ve fibulada kırık oluşması nedeniyle, yaşamını tehlikeye sokan bir duruma ve orta (3.) derece kemik kırılmasına neden olacak nitelikte yaraladığı olayda; teşebbüs nedeniyle 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı TCK'nin 35. maddesi ile yapılan uygulama sırasında TCK’nin 61. maddesindeki ölçütlerden “meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı” dikkate alınarak, TCK’nin 3. maddesinde belirtilen “cezada orantılılık ilkesi” uyarınca alt ve üst sınır arasında makul bir oranda ceza belirlenmesi yerine, 10 yıl hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle sanığa eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni sayılmamıştır. Sanık hakkında kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak uygulanmasına karar verilen hak yoksunlukları yönünden, Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinde yer alan bazı ibarelerin iptal edilmiş olması ve hükümden sonra 15.04.2020 tarihinde yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin 3. fıkrasının birinci cümlesine “ertelenen veya” ibaresinden sonra gelmek üzere eklenen “denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezası infaz edilen” ibarelerinin infaz aşamasında dikkate alınabileceği anlaşıldığından, bu husus bozma nedeni yapılmamıştır. Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sübuta, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdiri indirim nedeninin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, kurulan hükümde eleştiri nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü; müştekinin kati raporu alınmadan eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, kararın gerekçesiz olduğu, sanığın atılı suçu işlediğine dair dosyada hiçbir delil mevcut olmadığına, sanığın suçu işlediğinin somut ve tüm şüpheden uzak bir şekilde ortaya konulamadığına, kararın usul ve yasaya aykırı bulunduğuna yönelen ve yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 20.05.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.