1. Ceza Dairesi 2024/7368 E. , 2025/3421 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2024/1233 E., 2024/1007 K. SUÇ : Kasten yaralama HÜKÜM : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, bozma 1.Sanık hakkında ...'ye yönelik kasten yaralama suçundan verilen hükmün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-a maddesi uyarınca kesin nitelikte olup, temyiz edilemez olduğu anlaşılmıştır. 2.Sanık hakkında ...'a yönelik kasten yaralama suçundan
**1. Ceza Dairesi 2024/7368 E. , 2025/3421 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2024/1233 E., 2024/1007 K. SUÇ : Kasten yaralama HÜKÜM : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, bozma 1.Sanık hakkında ...'ye yönelik kasten yaralama suçundan verilen hükmün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-a maddesi uyarınca kesin nitelikte olup, temyiz edilemez olduğu anlaşılmıştır. 2.Sanık hakkında ...'a yönelik kasten yaralama suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1.maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü; I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.İstinaf bozması üzerine Adıyaman 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.03.2024 tarihli ve 2023/29 Esas, 2024/101 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mağdur ...'a yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 86/3-e, 87/1-a-son, (38/2), 62/1, 53/1. maddeleri uyarınca 5 yıl 6 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2.Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 10.06.2024 tarihli ve 2024/1233 Esas, 2024/1007 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca "sanığın oğlunu azmettirmesi nedeniyle uygulanan Kanun maddesinin 5237 sayılı Kanun'un 38/2. maddesi olarak" düzeltilmesi suretiyle esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine, azmettirdiğine dair delil bulunmadığına, aksi halde haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir. III. GEREKÇE 1.Olay günü ... ve ... soy adlı ailelerin kendi tarlalarında çalıştıkları sırada tarla sınırının bozulduğu iddiası ile tartışmaya başladıkları, iki ailenin karşılıklı kavgası sırasında sanık ...'in oğlu olan temyiz dışı sanık ...'e "vur bunları, öldür" demesi ile ...'in av tüfeğiyle ...'ı ve ...'yi vurduğu, ...'ın işlevin sürekli zayıflaması meydana gelecek şekilde, ...'nin hayati tehlike, ağır (6.) derece kırık ve işlev zayıflaması meydana gelecek şekilde yaralandığı anlaşılmıştır. 2.Aralarında husumet bulunan taraflar arasında köy içinde yaşanan kavgada sanığın azmettirmesi ile oğlu temyiz dışı sanık ...'in av tüfeği ile ...'a yakın mesafeden ateş etmesi sonucu ...'ın yaralandığı, yaralanmasına ilişkin düzenlenen raporda "kişinin av tüfeği ile yaralanmasının düşük ayağa neden olduğu, ayak bileğinde fonksiyonel kısıtlılık bulunduğu, yaralanmanın organ işlevinin sürekli zayıflaması niteliğinde olduğunun" bildirildiği, av tüfeği ile yakın mesafeden bacağa yönelik yapılan atışlarda, toplu saçma girişi ile geniş doku ve kemik defekti (eksikliği, kaybı) yanında ana damar ve sinir paketinin tamamen parçalanıp ani ve bol miktarda kan kaybı sonucu kısa sürede ölümün meydana geldiğinin bilinen bir durum olması nedeniyle, somut olayda kullanılan av tüfeğinin etkili mesafeden vahim sonuçlar meydana getirmeye elverişli olması, etkili mesafeden hedef alınarak ateş açılması, yaranın niteliği ve taraflar arasındaki husumet ile derecesi birlikte değerlendirildiğinde, sanığın eyleminin kasten öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturup oluşturmayacağı açısından davaya bakma ve delilleri değerlendirme yetkisinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilmeksizin, Asliye Ceza Mahkemesinde yargılamaya devamla hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur. 3.Kabule göre de; karşılıklı yaralama şeklinde yaşanan olayda, hükümde ilk haksız hareketin kimden geldiğinin belirlenemediği gerekçesi ile sanık lehine asgari oranda haksız tahrik hükümlerinin uygulandığına dair kabule yer verilmesine rağmen, uygulama sırasında sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanmaması suretiyle çelişkiye neden olunması, hukuka aykırı bulunmuştur. IV. KARAR 1.Sanık hakkında ...'ye yönelik kasten yaralama suçundan verilen hüküm yönünden; Hükmolunan cezanın türü ve miktarı gözetildiğinde, 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları, miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, sanık müdafiinin temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliği ile REDDİNE, 2.Sanık hakkında ...'a yönelik kasten yaralama suçundan verilen hüküm yönünden; Gerekçe bölümünde yer alan (2) ve (3) numaralı paragraflarda açıklanan "görevsiz mahkemede yargılamaya devamla hüküm tesisi ve hükümde çelişki yaratılması" nedenleriyle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 10.06.2024 tarihli ve 2024/1233 Esas, 2024/1007 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 5271 sayılı Kanun'un 307/5. maddesi gereği sanığın kazanılmış haklarının dikkate alınmasına, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Adıyaman 5. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 29.04.2025 tarihinde karar verildi.