11. Hukuk Dairesi 2015/11290 E. , 2016/6031 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ Taraflar arasında görülen davada ... Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 13/05/2015 tarih ve 2014/239-2015/83 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava, 6100 sayılı Kanun'un geçici 3/2. maddesi delaletiyle uygulanması gereken HUMK'nın 3156 sayılı Kanun ile değişik 438/1 m
**11. Hukuk Dairesi 2015/11290 E. , 2016/6031 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ Taraflar arasında görülen davada ... Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 13/05/2015 tarih ve 2014/239-2015/83 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava, 6100 sayılı Kanun'un geçici 3/2. maddesi delaletiyle uygulanması gereken HUMK'nın 3156 sayılı Kanun ile değişik 438/1 maddesi hükmü gereğince miktar veya değer söz konusu olmaksızın duruşmalı olarak incelenmesi gereken dava ve işlerin dışında bulunduğundan duruşma isteğinin reddiyle incelemenin dosya üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: Davacı vekili, müvekkilinin 2011/106259 no'lu, 35. sınıf hizmetleri içeren, “...” ibareli marka tescil başvurusuna davalı şirketin yapmış olduğu itirazın kabul edildiğini oysa, davalıya ait markalar ile müvekkili başvurusunun karıştırılma ihtimalinin bulunmadığını ayrıca,“...” ya da “...” ibarelerinin kuvvetli ibareler olmadığını, ...’nun İtalyan bir gezgin olup, anılan ibareyi herkesin kullandığını, davalı markasının tanınmış bir marka olmadığını, markanın aksesuar, giyim, gözlük ürünlerinin satışında kullanıldığını, müvekkilinin ise, dünyanın önemli medya gruplarının, uluslararası dergi, gazete ve televizyonların Türkiye temsilcisi olduğunu, alt kuruluşları ile birlikte yayıncılık faaliyeti gösterdiğini, müvekkili ...’nin çok önemli bir yazar olduğunu, alt kuruluşu olan ... Yayıncılık Ltd. Şti’nin de “...” markasını kullandığını, müvekkili markasının tanınmış bir marka olduğunu ve müvekkilinin 35. sınıf yönünden kazanılmış hakkı olduğunu zira, “...” markasının, 2009/60179 no ile adına tescilli olduğunu ileri sürerek, ... YDİK kararının iptali ile markanın adına tescilini talep ve dava etmiştir. Davalı ... vekili, YDİK kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir. Davalı şirket vekili, başvuru ile müvekkili markalarının birebir aynı olduğunu, markanın müvekkilinin ticaret unvanının asli unsuru olup, müvekkili tarafından uzun süredir yaygın bir şekilde kullanılan ve tanınmış bir marka olduğunu, davacının kötüniyetli olarak markanın tanınmışlığından yararlanıp, haksız kazanç elde etmeyi amaçladığını, müktesep hak iddiasının da yerinde olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir. Mahkemece iddia, savunma, toplanılan deliller, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacının "..." ibareli başvurusu ile davalının "..." ibareli markasının görsel ve işitsel olarak bire bir aynı olduğu, çekişmeli 35. sınıfta yer alan satışı yapılacak olan malların tamamının davalının markalarının tescil kapsamındaki 09. ve 25. sınıfta yer alan mallarla aynı olduğu, bu nedenle markalar arasında 556 sayılı KHK’nın 8/1-b maddesi anlamında iltibas tehlikesi bulunduğu ayrıca, davalı markasının KHK'nın 8/4 m. anlamında tanınmış marka olarak kabulü gerektiği ve davalının tanınmışlığından yararlanma ve haksız avantaj sağlama ihtimalinin bulunduğu gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir. Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacıvekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 01,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 01/06/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.