8. Ceza Dairesi 2021/17731 E. , 2024/1299 K. "" İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/261 E., 2020/1817 K. SUÇ : Cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde…
**8. Ceza Dairesi 2021/17731 E. , 2024/1299 K.** **"İçtihat Metni"** İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/261 E., 2020/1817 K. SUÇ : Cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, gerekçeli kararın sanık müdafine tebliğ edildiği, ancak tefhim olunan hükümde 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 295 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçenin tebliğinden itibaren 7 gün içerisinde verilmesi gerektiğine değinilmediği gibi bu hususun meşruhatlı tebligat ile de bildirilmediği, sanık müdafiine temyiz nedenlerini içeren dilekçesini hükmün tebliğden itibaren 7 gün içerisinde vermesi gerektiğine ilişkin ihtar içeren tebligat gönderilmesi gerektiği, yapılan tebligata bu ihtarın yer almadığı bu nedenle 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 20.06.2017 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır. 2. İstanbul 15. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.11.2018 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir. 3. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin, 21.12.2020 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hüküm kaldırılarak atılı suçtan 4 yıl 12 ay hapis cezası ile mahkûmiyetine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz isteği; mahkûmiyete yeterli delil bulunmadığına, suç kastının bulunmadığına, eylemin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturmadığına ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Temyizin kapsamına göre, dava konusu olay; sanığın sokakta yürümekte olan mağdurenin yanına yaklaşıp, annesinin kaza geçirdiğini onun yanına gitmeleri gerektiğini söyleyip, annesinin telefon numarasını da göstererek mağdurenin inanmasını sağladığı, biraz yürüyüp ara sokaklardan gitmeye başlamaları üzerine mağdurenin şüphelendiği, ardından yoldan siren sesi gelmesi üzerine sanığın mağdurenin sırtına doğru demir çubukla vurup olay yerinden kaçtığı iddiasına ilişkindir. A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü