1. Ceza Dairesi 2025/8124 E. , 2026/1247 K. "" MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SAYISI : 2024/380 E., 2025/148 K. SUÇLAR : Kasten öldürmeye teşebbüs, kasten yaralama HÜKÜMLER: İstinaf başvurularının esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ret, temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan verilen hüküm yönünden; İlk Derece Mahkemesince sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan verilen beraat kararının türü ile istinaf incelemesi üze…
1. Ceza Dairesi 2025/8124 E. , 2026/1247 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SAYISI : 2024/380 E., 2025/148 K. SUÇLAR : Kasten öldürmeye teşebbüs, kasten yaralama HÜKÜMLER: İstinaf başvurularının esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ret, temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan verilen hüküm yönünden; İlk Derece Mahkemesince sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan verilen beraat kararının türü ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı dikkate alındığında 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-g maddesi uyarınca hükmün temyizinin mümkün olmadığı belirlenmiştir. Sanık ... hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan verilen hüküm yönünden; İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Tekirdağ 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.09.2024 tarihli ve 2022/491 Esas, 2024/398 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35, 53. maddeleri uyarınca 11 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. Tekirdağ Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 30.01.2025 tarihli ve 2024/380 Esas, 2025/148 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik sanıklar müdafilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın öldürme kastı bulunmadığından bahisle suç vasfına, eksik incelemeye, meşru savunmaya, haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine ve lehe hükümlere ilişkindir. III. GEREKÇE 1. Sanığın, katılanı bıçak ile göğüs, yüz ve sol el bölgelerinden yaşamını tehlikeye sokan bir duruma sebep olacak, basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek, organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflamasına ve yüzde sabit ize neden olacak şekilde yaraladığı olayda, teşebbüs nedeniyle suç tarihinde 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı Kanun'un 35. maddesi ile yapılan uygulama sırasında meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı ile cezada orantılılık ilkesi birlikte gözetilerek makul (orta) ile üst sınır arasında bir ceza tayini yerine yazılı şekilde 11 yıl hapis cezasına hükmolunması suretiyle eksik ceza belirlenmesi, hukuka aykırı bulunmuş ise de bu husus aleyhe temyiz başvurusu bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. 2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, eksik incelemenin bulunmadığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, suçta kullanılan aletin nitelik ve elverişliliği, hedef alınan vücut bölgesi, darbenin şiddeti, yaralanmanın niteliği nazara alındığında eyleme uyan suç vasfının kasten öldürmeye teşebbüs olarak doğru biçimde belirlendiği, somut olayda meşru savunmanın koşullarının oluşmadığı, katılandan kaynaklanan ve haksız tahrik oluşturan söz ve davranış bulunmadığı dikkate alınarak haksız tahrik uygulanmamasının isabetli olduğu, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği, eleştiri nedeni dışında yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği anlaşıldığından sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde eleştiri nedeni dışında hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır. IV. KARAR 1. Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan beraat hükmüne ilişkin temyiz istemi yönünden; 5271 sayılı Kanun’un 286/2-g bendinde yer verilen; "...on yıl veya daha az hapis cezasını veya adlî para cezasını gerektiren suçlardan, ilk derece mahkemesince verilen beraat kararları ile ilgili olarak (…) istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararları"nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık ... müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, 2. Sanık ... hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükme ilişkin temyiz istemi yönünden; Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Tekirdağ Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 30.01.2025 tarihli ve 2024/380 Esas, 2025/148 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda eleştiri nedeni dışında hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Tekirdağ 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Tekirdağ Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.02.2026 tarihinde karar verildi.