16. Ceza Dairesi 2019/10353 E. , 2021/1218 K. "İçtihat Metni" Mahkemesi :Ceza Dairesi Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma Hüküm : 1- Sanığın CMK 223/2-e maddesi uyarınca beraatine dair karara ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi 2- Sanık ...’in temyiz isteminin reddine dair ek karar Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle; Temyiz edenlerin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü; Temyiz talebinin reddi nede
**16. Ceza Dairesi 2019/10353 E. , 2021/1218 K.** **"İçtihat Metni"** Mahkemesi :Ceza Dairesi Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma Hüküm : 1- Sanığın CMK 223/2-e maddesi uyarınca beraatine dair karara ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi 2- Sanık ...’in temyiz isteminin reddine dair ek karar Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle; Temyiz edenlerin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü; Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi; Duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; Sanık hakkında “FETÖ/PDY silahlı terör örgütü üyesi olmak” suçunu işlediğinden bahisle TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK'nın 53/1, 58/9, 63. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığı, kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda “cezalandırılmasına yeterli kesin, somut ve tam delil elde edilemediği ve sanığın yüklenen suçu işlediği sabit görülmediği” gerekçesiyle sanık hakkında CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca beraat hükmü kurulduğu, bu kararın sanık ... tarafından istinaf edilmesi üzerine Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 27/12/2017 tarih ve 2017/2011 Esas, 2017/1833 Karar sayılı kararıyla “istinaf başvurusunun esastan reddine” dair karar verildiği, sanığın söz konusu bu karara yönelik temyiz başvurusunda bulunması üzerine bu kez de Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesi 17/04/2018 tarihli ek kararıyla “5271 sayılı CMK'nın 296/1-b maddesi uyarınca kesin nitelikte olduğundan temyiz isteminin reddine” yönelik hüküm kurduğu anlaşılmaktadır. Silahlı terör örgütü üyesi olmak suçlarının 3713 sayılı TMK'nın 3. maddesinde düzenlenen mutlak terör suçlarından olması, aynı Kanunun 5. maddesi kapsamında mutlak terör suçlarında her halükarda 3713 sayılı TMK'nın 5. maddesinin herhangi bir takdir hakkı olmaksızın uygulanmasının zorunlu olduğu, bu kapsamda “silahlı terör örgütü üyesi olmak suçlarında cezanın üst haddinin 10 yıldan fazla olduğu” nazara alındığında, sanık hakkında, “silahlı terör örgütü üyesi olmak suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen beraat kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararın” CMK’nın 286/2-g maddesi uyarınca temyizi kabil kararlardan olduğu cihetle; Sanık tarafından yapılan temyiz talebinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesinin 17/04/2018 tarihli ek kararı KALDIRILMAKLA; Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanığın temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Samsun 2. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.02.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.