12. Ceza Dairesi 2020/4974 E. , 2023/5064 K. Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle öldürme Hüküm : Mahkumiyet Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 …
**12. Ceza Dairesi 2020/4974 E. , 2023/5064 K.** **"İçtihat Metni"** Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle öldürme Hüküm : Mahkumiyet Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.Samsun 12. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.05.2016 tarihli ve 2015/414 Esas, 2016/328 Karar sayılı kararı ile sanığın, taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 85 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 53 ncü maddesinin altıncı fıkrası gereğince 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve sanığın sürücü belgesinin 1 yıl süre ile geri alınmasına karar verilmiştir. 2.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 23.09.2020 tarihli ve 2016/256173 sayılı, onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz sebebi; Sanığın kusuru olmadığına, alt sınırdan uzaklaşılmaması gerektiğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Temyizin kapsamına göre; Yerel Mahkemenin Kabulü: 1.Olay günü sanık ...'in ... plaka sayılı Ford marka kamyoneti ile Anadolu Bulvarı üzerinde bulunan ... Petrol isimli akaryakıt istasyonuna sigara almak için girdiği, olay günü havanın yağışlı olduğu, sanığın alışverişini yaptıktan sonra aynı ... ile akaryakıt istasyonundan Anadolu Bulvarına tekrar çıktığı, yolun iki şeritli olduğu, sanğın sol şeride geçtikten sonra maktülün 16 MBG 40 plaka sayılı aracı ile arkadan gelerek sanığın kamyonetinin arka kısmına çarptığı, bu çarpma sonrası otomobil sürücüsünün öldüğü anlaşılmıştır. 2.Suça konu yerde 06/11/2015 tarihinde trafik bilirkişisi yardımıyla yapılan keşif sonrası ilgili bilirkişi tarafından düzenlenen 12/11/2015 tarihli raporda; ... plakalı kamyonet sürücüsü ...'in 2918 sayılı karayolları trafik kanunun 57/7. Maddesinde belirtilen (bir mülkten çıkan sürücüler karayolundan gelen araçlara ilk geçiş hakkını vermelidir) kuralını ihlal ettiğinden 1.derecede asli kusurlu olduğu, 16 MBG 40 plakalı otomobil sürücüsü ...'nın K.Y.T kanunun 52/1-a ve 52/1-b maddelerinde yer alan (araçların hızını kavşaklara ve yaya geçitlerine yaklaşırken azaltmamak ve araçların hızını görüş, yol ve trafik durumunun gerektirdiği şartlara uydurmamak) ve yönetmelikte belirtilen miktarın üzerinde alkollü olarak ... kullanmak (48/5) kural ihlallerinde bulunduğundan 2.derecede kusuru olduğu belirtilmiştir. 3.Adli Tıp Kurumu tarafından düzenlenen ve bilim ve fenne uygun olduğu anlaşılan mahkememizce de kabul gören meydana gelen kazaya ilişkin düzenlenen raporda maktül ...'nın sevk ve idaresindeki otomobili ile mahal şartlarına uygun hızda seyretmediği, seyrini kontrollü sürdürmediği, seyir istikametine göre yolun sağından ana yola katılım yapan ... nedeniyle etkin fren tedbiri almadığı, kazada dikkat ve özen yükümlülüklerine aykırı davranışı ile tali kusurlu olduğu, sanık ...'in sevk ve idaresindeki kamyonet ile ilk geçiş hakkını ana yol üzerinde seyreden otomobil sürücüsüne verdikten sonra ana yola katılım yapması gerekirken, kontrolsüz şekilde ana yola girdiği, ilk geçiş hakkını ana yol üzerinde seyreden otomobil sürücüsüne vermediği, anayol üzerinde seyreden otomobilin hız ve mesafesine dikkat etmeyerek kontrolsüz şekilde ana yola çıktığı, olay yerinde ilgili akaryakıt istasyonunun bulvara bağlandığı yol üzerinde bulunan "dur" levhasını dikkate almadığı, kazada dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranışı ile olayda asli kusurlu olduğunun belirtildiği, tüm dosya kapsamı nazara alındığında sanığın üzerine atılı taksirle ölüme neden olma suçunu işlediği vicdani kanısına varılmıştır. IV. GEREKÇE Yapılan inceleme neticesinde yerel mahkemenin kararında, oluş ve kabulde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı görülmüştür. Sanık Müdafinin Temyiz İstemi Yönünden; Kaza tespit tutanağı, keşif trafik bilirkişi raporu ve Adli Tıp raporundaki tespitler dikkate alındığında sanığın asli kusurlu olarak kazaya sebebiyet verdiği tespit edilmiş olup; hükümde bu yönü ile bir hukuka aykırılık bulunmamış olup sanık müdafiinin kusura ilişkin temyiz itirazları yerinde görülmeyerek reddedilmiştir. Sanığın dosyada bulunan deliller kapsamında tayin olunan eylemi bakımından, 5237 sayılı Kanun'un 61 inci maddesinde yer verilen, suçun işleniş biçimi, sanığın taksirinin yoğunluğu, meydana gelen zararın ağırlığı gibi ölçütler ile aynı Kanun'un 3 üncü maddesinin birinci fıkrasına belirtilen cezada orantılılık ilkesi dikkate alınarak asli kusurlu olarak kazaya sebebiyet veren sanık hakkında belirlenen temel ceza miktarında bir isabetsizlik bulunmamış olup sanık müdafinin ceza miktarına ilişkin temyiz itirazları da yerinde görülmeyerek reddedilmiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Samsun 12. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.05.2016 tarihli ve 2015/414 Esas, 2016/328 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.11.2023 tarihinde karar verildi.