1. Ceza Dairesi 2024/7524 E. , 2026/502 K. "" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2024/1799 E., 2024/1411 K. SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurularının esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi…
1. Ceza Dairesi 2024/7524 E. , 2026/502 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2024/1799 E., 2024/1411 K. SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurularının esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Hatay 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.05.2024 tarihli ve 2023/118 Esas, 2024/195 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2, 53... . maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezasının ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir. 2. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 16.09.2024 tarihli ve 2024/1799 Esas, 2024/1411 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekilinin ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 35/2, 53... . maddeleri uyarınca 14 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezasının ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle; eksik incelemeye, delillerin hatalı değerlendirildiğine, yetersiz adli rapora dayanılarak hüküm kurulduğuna, sanığın yaralama veya öldürme kastı ile hareket etmediğine, meşru savunmaya, haksız tahrike, suçun unsurlarının oluşmadığına, beraatine karar verilmesi gerektiğine, lehe hükümlere ilişkindir. III. GEREKÇE 1.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eksik incelemenin bulunmadığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, somut olayda sanık lehine meşru savunma ve haksız tahrik koşullarının oluşmadığı, hükme esas alınan adli muayene raporlarının yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, mevcut delillerle mahkûmiyet hükmü kurulmasında isabetsizlik bulunmadığı, sanık hakkında lehine olan takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği, diğer lehe olan hükümlerden erteleme, hükmün açıklanmasının geri bırakılması ve seçenek yaptırımlara çevirme şartlarının sonuç ceza miktarı itibariyle oluşmadığı anlaşıldığından, ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde bozma nedenleri dışında hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır. 2.Dosya kapsamına göre; sanık ile katılan arasında öldürmeyi gerektirir ciddi bir husumetin bulunmadığı, olay tarihinde sebebi belirlenemeyen şekilde başlayan ani gelişen kavga anında sanığın maktulü, beden yoluyla darp etmek suretiyle yaraladığı, olayda öldürmeye elverişli herhangi bir alet kullanmadığı, sanığın eyleme bağlı ortaya çıkan kastının yaralamaya yönelik olduğu anlaşıldığından sanık hakkında katılanın adli raporundaki yaralanmasının niteliği de göz önünde bulundurularak temel cezanın üst sınırdan belirlenmesi suretiyle kasten yaralama suçundan hüküm kurulması yerine yazılı şekilde suç vasfında yanılgıya düşülerek kasten öldürmeye teşebbüs suçundan hüküm kurularak fazla ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur. 3. Hükümden sonra 04.06.2025 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7550 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 14. maddesi ile 5275 sayılı Kanun'un 108/3. maddesinde sanık lehine yapılan değişikliğin gözetilmesinde yasal zorunluluk bulunması karşısında, sanık hakkında ikinci kez mükerrir olması nedeniyle koşullu salıverilme hükümlerinin uygulanmamasına karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur. IV. KARAR Gerekçe bölümünde (2) ve (3) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle sanık ve müdafiinin temyiz istemi yönünden yerinde görüldüğünden Adana Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 16.09.2024 tarihli ve 2024/1799 Esas, 2024/1411 Karar sayılı kararının "suç vasfı ve tekerrür'' yönünden 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçirilen süre dikkate alınarak sanık müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-b maddesi uyarınca Adana Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.02.2026 tarihinde karar verildi.