6. Ceza Dairesi 2009/17648 E. , 2013/583 K. "" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığ…
**6. Ceza Dairesi 2009/17648 E. , 2013/583 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-Dosya içerisinde bulunan olay yeri inceleme tutanağında, suça konu aracın sol ön kapısının zorlanarak açıldığının belirtildiği, keşif neticesi düzenlenen bilirkişi raporunda aracın kapılarında zorlama olmadığı, taklit anahtarla ya da basınç uygulanması suretiyle açılmış olabileceğinin ileri sürüldüğü, yakınanın olay günü aracın kapılarını kilitlediğini iddia ettiği, suçu kabul eden sanık ...’a araca giriş şeklinin sorulmadığının anlaşılması karşısında; hırsızlık suçunun taklit anahtarla ya da sair bir aletle kilit açmak suretiyle işlendiği duraksamaya yer vermeyecek biçimde saptanmadan, yazılı biçimde karar verilmesi, 2- Suçun niteliği, cezanın türü ve süresine göre; hükümden sonra yürürlüğe giren vaki değişiklikler karşısında; 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesi gereğince sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu, 3-Kabule göre de; a-Temel ceza alt sınırdan belirlendiği halde, gece vakti nedeniyle yapılan uygulamada yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden cezanın en üst oranda artırılması, b-5237 sayılı TCK.nın 145.maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nın 522.maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi ve olayın özelliği de gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, bu maddeye düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması, c-Olay nedeniyle sanıklar yakalandığında suça konu teybi aldıkları aracı ve yerini göstererek iadesini sağladıklarının anlaşılması karşısında; TCK’nın 168/1. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükmünün değerlendirilmemesi, d-Hapis cezası ile mahkum olan sanık hakkında TCK’nın 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarına karar verilmemesi, e-Yargılama giderinin tahsil şeklinin gösterilmemesi,