12. Ceza Dairesi 2020/4971 E. , 2023/5070 K. Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle öldürme,İmar kirliliğine neden olma Hüküm : Mahkumiyet Tebliğnmedeki Düşünce : Onama Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde …
**12. Ceza Dairesi 2020/4971 E. , 2023/5070 K.** **"İçtihat Metni"** Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle öldürme,İmar kirliliğine neden olma Hüküm : Mahkumiyet Tebliğnmedeki Düşünce : Onama Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.Cizre 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.04.2016 tarihli ve 2015/203 Esas, 2016/57 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, Taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 85 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 50 nci maddesi, 53 ncü maddesinin altıncı fıkrası gereğince 30.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve sanığın 1 yıl süre ile tüm inşaat işlerinden yasaklanmasına, İmar kirliliğine neden olma suçundan Türk Ceza Kanunu’nun 184 üncü maddesinin birinci fıkrası,62 nci maddesi ve 50 nci maddesi gereğince 6.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. 2.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 16.09.2020 tarihli ve 2016/261977 sayılı, onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz sebebi; Kusuru olmadığına, erteleme kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Temyizin kapsamına göre; Yerel Mahkemenin Kabulü: 1.Katılanların 13 yaşındaki çocuğunun, sanık ...'a ait inşaatın havuzunda ölü bulunduğu, bu olaydan bir gün önce yaşı küçüğün evden çıkıp bir daha dönmediği, akrabası olan tanık tarafından, aramalar sırasında inşaatın içindeki karanlık içi dolu havuzun fark edildiği ve itfaiye görevlilerince suyun boşaltılması sonucu ölenin bedenine ulaşıldığı anlaşılmıştır. 2. Kusur durumlarının tespiti yönünden soruşturma ve kovuşturma aşamasında düzenlenen raporlarda; inşaat sahibi sanık ...'in inşaaat alanına yetkili olmayan kişilerin girmesini önleyecek şekilde levha, işaret yerleştirmediği, yapı alanının etrafını çevirmediği ve inşaaat alanının iç kısmında yeterli aydınlatma yapmadığı tespit edilerek 4/8 oranında asli kusurlu olduğu, bekçi sanık ...'ın ise görevi gereği yapması gereken kontrol ve gözetimi yeterli yapmadığından 1/8 oranında tali kusurlu olduğu, vefat eden yaşı küçük çocuğun ise korunmasız ve tehlikeli olduğu görüldüğü halde inşaata girerek tedbirsiz davrandığı belirtilerek tali kusurlu olduğu tespit edilmiş ve asli kusurlu sanık hakkında taksirle öldürme suçundan ve sanığın inşaatının ruhsatsız olması nedeniyle imar kirliliğine neden olma suçundan hüküm kurulmuştur. IV. GEREKÇE Yapılan inceleme neticesinde yerel mahkemenin kararında, oluş ve kabulde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı görülmüştür. A.Sanık Hakkında Taksirle Öldürme Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden; Soruşturma ve kovuşturma raporundaki tespitler dikkate alındığında sanığın asli kusurlu olarak kazaya sebebiyet verdiğinin tespit edilmesi karşısında hükümde bu yönü ile bir hukuka aykırılık bulunmamış olup; "sonuç hapis cezası 2 yıldan kısa süreli olmadığından cezanın ertelenmesine yer olmadığına" karar verilmiş olup sanığın erteleme kararı verilmemesi yönünden temyiz itirazları da yerinde görülmeyerek reddedilmiştir. Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, 5237 sayılı Yasa'nın 53 ncü maddesinin altıncı fıkrasında, belli bir meslek veya sanatın ya da trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçtan mahkumiyet hâlinde, üç aydan az ve üç yıldan fazla olmamak üzere, bu meslek veya sanatın icrasının yasaklanmasına ya da sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilebileceğinin düzenlendiği; belli bir meslek veya sanatın gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçtan mahkumiyet halinde meslek veya sanatın icrasının yasaklanmasına karar verilebilmesi için, söz konusu meslek veya sanatın icrasının ruhsatnameye tabi olması gerektiği gözetilmeden ve çalışma hayatını kısıtlayacak biçimde sanığın 1 yıl süre ile inşaat işlerinden yasaklanmasına karar verilmesi dışında hükümde bir hukuka aykırılık görülmemiştir. B. Sanık Hakkında İmar Kirliliğine Neden Olma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden; Sanığın ruhsatsız inşaat yapması karşısında hükümde bu yönü ile bir hukuka aykırılık bulunmamış olup, "sanığın yeniden suç işlemeyeceği hususunda olumlu kanaat oluşmadığından cezanın ertelenmesine yer olmadığına" karar verilmiş olup, sanığın erteleme kararı verilmemesi yönünden temyiz itirazları da yerinde görülmeyerek reddedilmiştir. V. KARAR İmar Kirliliğine Neden Olma Suçu Yönünden; Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Cizre 1.Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.04.2016 tarihli ve 2015/203 Esas, 2016/57 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Taksirle Öldürme Suçu Yönünden; Gerekçe bölümünde (A-2) bendinde açıklanan nedenle Cizre 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.04.2016 tarihli ve 2015/203 Esas, 2016/57 Karar sayılı Sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasının TCK’nın 53/6. maddesinin uygulanmasına ilişkin 11. bendinin çıkarılması suretiyle hükmün, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,16.11.2023 tarihinde karar verildi.