19. Hukuk Dairesi 2016/354 E. , 2016/6985 K. "" Davacı ... vek.Av. ... ile davalı ... vek.Av. ... aralarındaki itirazın iptali davası hakkında İstanbul Anadolu 11. Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 24.06.2014 gün ve 2014/33 E. 2014/318 K. sayılı hükümle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiş, hükmün tebliğine rağmen davacı tarafın yasal sürede dosyanın yetkili mahkemeye gönderilmesinin talep edilmediği gerekçesiyle 13.10.2015 tarihli ek karar ile davanın açılmamış sayılm…
**19. Hukuk Dairesi 2016/354 E. , 2016/6985 K.** **"İçtihat Metni"** Davacı ... vek.Av. ... ile davalı ... vek.Av. ... aralarındaki itirazın iptali davası hakkında İstanbul Anadolu 11. Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 24.06.2014 gün ve 2014/33 E. 2014/318 K. sayılı hükümle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiş, hükmün tebliğine rağmen davacı tarafın yasal sürede dosyanın yetkili mahkemeye gönderilmesinin talep edilmediği gerekçesiyle 13.10.2015 tarihli ek karar ile davanın açılmamış sayılmasına hükmedilmiş, bu ek kararın davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu. - K A R A R - Davacı taraf, toplam 1.947,53 TL. alacağın tahsili için başlatılan takibe itirazın iptali isteminde bulunmuş, mahkemece, 24.06.2014 tarihinde yetkili mahkemenin İstanbul Nöbetçi Asliye Ticaret Mahkemesi olduğu gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiş, hükmün tebliğine rağmen davacı tarafın yasal sürede dosyanın yetkili mahkemeye gönderilmesinin talep edilmediği gerekçesiyle 13.10.2015 tarihli ek karar ile davanın açılmamış sayılmasına hükmedilmiş, ek karar davacı vekilince temyiz edilmiştir. 5219 Sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonucu Hukuk Muhakemeleri Usulü Kanunun (HUMK) 427.maddesinde öngörülen kesinlik sınırı, 5236 sayılı Kanunun 19 uncu maddesiyle HUMK’a eklenen Ek-Madde 4’te öngörülen yeniden değerleme oranı da dikkate alındığında 2015 yılı için 2.080,00 TL’dir. Temyize konu edilen miktarın 1.947,53 TL. olması nedeniyle 13.10.2015 tarihli ek karar kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 1.6.1990 gün ¾ sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay tarafından da temyiz isteminin reddine karar verilebilir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz isteminin mahkeme hükmünün kesin olması nedeniyle REDDİNE, peşin harcın istek halinde iadesine, 21.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.