21. Hukuk Dairesi 2015/12483 E. , 2016/6466 K. "" MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İŞ) Mahkemesi Davacı, sigorta başlangıç tarihinin 2.6.1989 olduğunun tespitiyle yaşlılık aylığına hak kazandığına biriken aylıkların faiziyle tahsiline karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenle…
**21. Hukuk Dairesi 2015/12483 E. , 2016/6466 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İŞ) Mahkemesi Davacı, sigorta başlangıç tarihinin 2.6.1989 olduğunun tespitiyle yaşlılık aylığına hak kazandığına biriken aylıkların faiziyle tahsiline karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi. K A R A R Dava, davacının sigortalılık başlangıç tarihinin 01.06.1989 olduğunun tespiti istemine ilişkindir. Mahkemece, yargılama sonucunda 26.02.2015 tarihli oturumda, tefhim edilen kısa kararda; “davacının davasının kısmen kabulü ile kısmen reddine, davacı ...'ın 2714100875754 nolu işyerinde 01.06.1989 tarihinde bir gün süre ile asgari ücret üzerinden çalıştığının tespitine, davacı tarafın tahsis, uyarlanma ve emeklilik aylığı taleplerinin TESPİTİNE” karar verildiği, ancak gerekçeli kararın gerekçe bölümünde; “her ne kadar bu talepler yönünden kısa kararda "TESPİTİNE' ibaresi yer almış olsa da; taraflara sözlü olarak "REDDİNE" olarak hükmün okunduğu, ancak maddi hatadan kaynaklı bu şekilde yazılan kısa karar imzalanmış ve daha sonra değiştirilmediği, bu hususun maddi hatadan kaynaklanması sebebiyle gerekçeli kararda düzeltilme yapıldığı belirtilerek, hüküm bölümünde; “davacının davasının kısmen kabulü ile kısmen reddine, davacı ...'ın 2714100875754 nolu işyerinde 01/06/1989 tarihinde bir gün süre ile asgari ücret üzerinden hizmet akdine dayalı olarak çalıştığının tespitine, davacı tarafın tahsis, uyarlanma ve emeklilik aylığı taleplerinin REDDİNE,” şeklinde hüküm kurulduğu anlaşılmaktadır. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 2009/19-109 Esas ve 2009/123 Karar sayılı ilamında değinildiği üzere, 10.04.1992 tarih, 1991-7 Esas 1992-4 Karar Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı, hâkimin tefhim etmiş olduğu kısa kararla gerekçeli kararın uyum içinde olması gerektiğini öngörmektedir. Yargı erkinin görev ve yetkisi, Anayasa ile yasaları amaçlarına uygun olarak yorumlayıp uygulamak, keza İçtihadı Birleştirme Kararlarının bağlayıcılığını gözetmekten ibarettir. Kısa kararla gerekçeli karar arasındaki çelişkiye cevaz verilmemesinin amacı, kamunun mahkemelere olan güveninin sarsılmamasına yöneliktir. Tefhim edilen hüküm başka, gerekçeli karardaki hüküm başka ise bu durumun mahkemelere olan güveni sarsacağı tartışmasızdır. Öyle ki, İçtihadı Birleştirme Kararında bu konuya çok büyük bir önem verilmiş, çelişkinin varlığı tespit edildiği takdirde, başka hiçbir incelemeye gerek görülmeksizin ve tarafların bu konuyu temyiz sebebi yapıp yapmadıklarına bakılmaksızın kararın salt bu nedenle bozulması gerektiğine işaret edilmiştir.