3. Hukuk Dairesi 2020/9591 E. , 2020/8264 K. "" MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü: Y A R G I T A Y K A R A R I Davacı; kendisine ait 657 parsel sayılı korunga ekili ve 484 parsel…
**3. Hukuk Dairesi 2020/9591 E. , 2020/8264 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü: Y A R G I T A Y K A R A R I Davacı; kendisine ait 657 parsel sayılı korunga ekili ve 484 parsel sayılı nadas otu bulunan tarlalarına 20.07.2012 tarihinde davalılara ait 100 adet büyükbaş hayvan tarafından otlanmak suretiyle zarar verildiğini, müracaatı üzerine Çiftçi Malları Koruma Başkanlığı tarafından zararın tespit edildiğini, zararının tahsilini teminen başlattığı icra takibine davalıların itiraz ettiğini ileri sürerek; itirazın iptaline, alacağın %40'dan az olmamak üzere icra inkar tazminatına karar verilmesini talep etmiştir. Davalılar; iddiaların doğru olmadığını, hayvanlarının davacının arazisinde otlamadığını, Çiftçi Malları Koruma Başkanlığı tarafından düzenlenen tutanağın gerçeği yansıtmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir. Mahkemece, davacının tarlasına giren hayvanların kime ait olduğu tereddüte yer bırakmayacak şekilde açık olmadığı, Çifçi Malları Koruma Başkanlığı tarafından tutulan tutanağın görgüye değil duyuma dayalı olduğu, başka vatandaşların hayvanlarının da tarlaya zarar verme ihtimali bulunduğu gerekçesiyle davanın reddine dair verilen kararın davacı tarafından temyizi üzerine Dairemizin 22.11.2018 tarihli ve 2017/2486 E., 2018/11980 K. sayılı ilamı ile özetle; dinlenen tanık beyanlarına göre davalılara ait hayvanların davacıya ait taşınmaza zarar verdiği, zarar veren hayvanlar arasında davalıların hayvanlarının da olduğu belirlendiğinden, davacının talep edebileceği zarar miktarınca davanın kabulüne karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle bozulmuştur. Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne, 12.528 TL yönünden itirazın iptali ile takibin devamına, davacı vekilinin icra inkar tazminatı talebinin reddine karar verilmiş, hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir. 1) Dava, hayvan bulunduranın sorumluluğuna dayalı maddi tazminat istemine ilişkindir. Kural olarak, kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça taraflardan her biri hakkını dayandırdığı olguların varlığını kanıtlamakla yükümlüdür. (TMK m.6) Gerek doktrinde, gerek Yargıtay İçtihatlarında kabul edildiği üzere ispat yükü hayatın olağan akışına aykırı durumu iddia eden ya da savunmada bulunan kimseye düşer. Öte yandan ileri sürdüğü bir olaydan kendi yararına haklar çıkarmak isteyen kimse iddia ettiği olayı kanıtlaması gerekir. Türk Borçlar Kanununun 50. maddesine göre; “Zarar gören, zararını ve zarar verenin kusurunu ispat yükü altındadır.