10. Hukuk Dairesi 2014/12090 E. , 2014/15543 K. "İçtihat Metni" Mahkemesi : Kulu Asliye Hukuk (iş) Mahkemesi Tarihi :10.10.2013 No :2012/354-2013/492 Dava, 01.07.1982 tarihinde bir gün çalıştığının tespiti istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir. Hükmün, davalılardan Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünülüp aşa
**10. Hukuk Dairesi 2014/12090 E. , 2014/15543 K.** **"İçtihat Metni"** Mahkemesi : Kulu Asliye Hukuk (iş) Mahkemesi Tarihi :10.10.2013 No :2012/354-2013/492 Dava, 01.07.1982 tarihinde bir gün çalıştığının tespiti istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir. Hükmün, davalılardan Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünülüp aşağıdaki karar tespit edildi. Davanın yasal dayanağı, 506 sayılı Kanunun 79/10. maddesidir. Bu tür sigortalı hizmetlerin saptanmasına ilişkin davalar kamu düzeni ile ilgili olduğundan, özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmeleri zorunludur. Bu bağlamda, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde re’sen araştırma yapılarak kanıt toplanabileceği de göz önünde bulundurulmalıdır. Diğer taraftan, 506 sayılı Kanunun 4. maddesinde, “sigortalıları çalıştıran gerçek ve tüzel kişiler” işveren olarak tanımlanmıştır. Davada somutlaşan olayda; davacı adına, 01.07.1982 tarihli işe giriş bildirgesinin davalılardan F.. K.. unvanlı işyerinden verildiği, ticaret odası kaydından bu işyerinin zahireci ve nakliyeci olarak faaliyette bulunduğu, davacı ve tanığı tarafından, çalışılan işyerinin muhasebe bürosu olduğunun belirtildiği, işe giriş bildirgesi verilen işyerinde çalışmanın olmadığı hususunun davacı, davalı ve tanık beyanları ile de doğrulandığı anlaşılmaktadır. Bu halde, Mahkemece yapılacak iş; gerçek işvereni belirleyerek, HMK. 124. maddesi gereğince, bu işverene husumet yöneltmek, toplanan kanıtları hep birlikte değerlendirdikten sonra, elde edilecek sonuca göre bir karar vermekten ibarettir. Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın, eksik araştırma- inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu, yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir. O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır. SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 24.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.