21. Hukuk Dairesi 2007/4720 E., 2008/1399 K. 21. Hukuk Dairesi 2007/4720 E., 2008/1399 K. - SİGORTALILIĞIN TESBİTİ - YETERSİZ ARAŞTIRMA - YETERSİZ BİLİRKİŞİ RAPORU- 1479 S. ESNAF VE SANATKARLAR VE DİĞER BAĞIMSIZ ÇALIŞANL... [ Madde 24 ] Davacı, 20.4.1982 tarihinden itibaren Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir. Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz …
21. Hukuk Dairesi 2007/4720 E., 2008/1399 K. **21. Hukuk Dairesi 2007/4720 E., 2008/1399 K.** **- SİGORTALILIĞIN TESBİTİ - YETERSİZ ARAŞTIRMA - YETERSİZ BİLİRKİŞİ RAPORU**- 1479 S. ESNAF VE SANATKARLAR VE DİĞER BAĞIMSIZ ÇALIŞANL... [ Madde 24 ] **"İçtihat Metni"** Davacı, 20.4.1982 tarihinden itibaren Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir. Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi M.A… …. Ç… …… tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi. KARAR Davacı, 20.4.1982 tarihinde itibaren Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespitini istemiştir. Mahkemece istemin reddine karar verilmiştir. Dosyadaki bilgi ve belgelerden davacının vergi mükellifiyet kaydının 3.1.1977-25.6.1981, 22.2.1983-30.1.1993 tarihleri arasında bulunduğu ve tekrar 11.2.1993 tarihinden başlayarak devam ettiği, oda kaydının 22.2.1983 tarihinden, esnaf sicil kaydının ise 12.12.1983 tarihinden başlayarak süre geldiği, 28.12.1983 tarihinde kuruma verilen giriş bildirgesi ile vergi kaydı esas alınarak 20.4.1982 tarihinden itibaren kayıt ve tescilinin yapıldığı, 1984 yılından başlayarak primlerini ödeyen davacının 1992 ve 1997 yılındaki aflardan yararlandığı ve 2001 yılında tecil borcunu ödediği, 22.8.2005 tarihli hesap cetveline göre 20.4.1982 tarihinden itibaren aralıksız sigortalı kabul edilen davacının davalı Kurumca bu tarihten sonra sigortalılık başlangıcının 20.2.1983 tarihine çekildiği ve gerekçe olarak ta 20.4.1982-20.2.1983 tarihleri arasında 2654 sayılı Yasa ile değişik 1479 sayılı Yasanın 24. maddesi gereğince vergi kaydının bulunmayışının gösterildiği, ayrıca uyuşmazlık konusu dönemlerde prim ödemesi bulunmadığından isteğe bağlı sigortalı olarak ta kabul edilemeyeceğinin belirtildiği , mahkemenin ise 28.12.1983 tarihinde geriye yönelik olarak 20.4.1982 tarihinden tescili yapılan davacının 20.4.1982-28.12.1983 tarihleri arasında prim ödenmesinde bulunmasının mümkün bulunmadığını ancak 1984 yılından itibaren başlayan ödemeler ile bu dönemi ödemiş bulunmasının mümkün bulunduğunu gözetip buna göre araştırma yapıp Yargıtay uygulamalarını da dikkate alıp sonuca gitmek yerine yetersiz bilirkişi raporuna itibar ederek sonuca gittiği görülmüştür. 20.4.1982 - 22.3.1985 tarihleri arasında yürürlükte bulunan 2654 sayılı Yasa ile değişik 1479 sayılı Yasa'nın 24. maddesi uyarınca sigortalı olarak kayıt ve tescilde vergi mükellefiyet kaydının mevcut olması aranmıştır. Davacıyı başvuru tarihine göre vergi kaydı itibariyle tescilini yapan kurum gerekli araştırma yapmaksızın 3.1.1977 tarihinde başlayan vergi kaydının kesintisiz olduğu düşüncesiyle 20.4.1982 tarihinden sigortalı saydığı ve 2005 yılına kadar da bu şekilde sigortalı kabul ettiği ortadadır. Mahkemece gerek kurumdan sorularak gerektiğinde prim ödemeleri yönünden bilirkişi görüşüne başvurularak 20.4.1982 - 20.2.1983 tarihleri arasındaki döneme ilişkin primlerin ödendiği ve kurum tarafından da uzun süre kullanıldığı anlaşılırsa, davacıya kendi hatalı işlemiyle primleri de kabul ederek yıllarca sigortalı sayan Kurumun, sigortalı olduğu inancının verdikten sonra yaptığı yanlışlığın farkına vererek sigortalılık süresini indirmesinin iyi niyetten uzak olduğu nazara alınmalı ve Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 1997/10-578-758 sayılı kararında da belirtildiği üzere davacı, Sosyal Güvenlik Hukuku ilkeleri ve Medeni Kanunda yer alan iyi niyet kuralarının uygulamasının sonucu olarak primlerin alındığı dönemlerde de zorunlu sigortalı kabul edilmelidir. Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözardı edilerek yetersiz araştırma inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir. O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır. SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 4.2.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.