14. Ceza Dairesi 2014/349 E. , 2015/11607 K. MAHKEMESİ : ... 14. Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Zincirleme şekilde basit cinsel saldırı HÜKÜM : Basit cinsel saldırı suçundan mahkûmiyet (iki kez) İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemeler de gözetilerek dosya incelenip gereği düşünüldü: Yapılan yargılamaya, toplanı…
**14. Ceza Dairesi 2014/349 E. , 2015/11607 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ : ... 14. Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Zincirleme şekilde basit cinsel saldırı HÜKÜM : Basit cinsel saldırı suçundan mahkûmiyet (iki kez) İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemeler de gözetilerek dosya incelenip gereği düşünüldü: Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak; Tüm dosya kapsamına göre; sanığın ilk olarak dolmuşla evine gitmekte olan mağdurenin yanına oturarak bacağını ve göğsünü okşadığı, mağdurenin tepki göstermesi üzerine o sırada yolcu indirmekte olan dolmuştan atlayarak kaçtığı, bu olayın mağdure tarafından adli makamlara intikal ettirilmediği, on gün sonra gerçekleşen ikinci olayda ise sanığın otobüste tekrar karşılaştığı mağdurenin arkasına geçerek kalçasına sürtündüğü anlaşılmakla, anılan eylemlerle ilgili olarak ilk derece mahkemesi tarafından "... mahkememizin kanaatına göre aynı mağdur katılana karşı bu kadar süre içerisinde 2,5 milyonluk bir kentte böyle bir tesadüfün rastlantı ile açıklanmasının mümkün olmadığı, sanığın muhtemelen katılanı ikinci kez otobüse binerken ya da otobüs içerisinde takip ettiği..." gerekçesiyle sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 102/1. maddesinin iki kez tatbiki suretiyle mahkûmiyetine karar verildiği görülmüştür. 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun "zincirleme suç" kenar başlıklı 43'üncü maddesinin birinci fıkrasının bir ve ikinci cümlelerine göre; "Bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi durumunda, bir cezaya hükmedilir. Ancak bu ceza, dörtte birinden dörtte üçüne kadar artırılır." Zincirleme suç, bir suç işleme kararının icrası kapsamında, bir kişiye karşı aynı suçun değişik zamanlarda işlenmesidir. Zincirleme suçun oluşması için, failin birden çok suç teşkil eden fiillerinin bulunması, işlenen birden çok suçun aynı suç olması, bu suçların değişik zamanlarda işlenmesi, birden fazla suçun aynı kişiye karşı işlenmesi ve birden fazla işlenen bu suçların bir suç işleme kararının icrası kapsamında gerçekleştirilmesi gerekmektedir. Sanığın, mağdureye karşı ilk olarak dolmuşta, on gün sonra da ikinci kez otobüste seyahat ettiği sırada vücuduna fiziksel temasta bulunacak şekilde basit cinsel saldırı suçlarını işlediği olayla ilgili olarak ilk derece mahkemesinin kararında da kabul edildiği üzere, sanığın on gün arayla aynı mağdureye, farklı ulaşım araçları içerisinde aynı fiilleri gerçekleştirmesinin iki milyon beşyüz bin nüfuslu bir kentte tesadüf olarak kabul edilmesinin mümkün olmaması ve dosya kapsamına göre de sanığın bu fiillerini bir suç işleme kararının icrası kapsamı dışında, diğer bir ifadeyle farklı suç işleme kastıyla gerçekleştirdiği hususunun da açıkça tespit edilememesi karşısında, bir suç işleme kararının icrası kapsamında, mağdureye karşı aynı suçun değişik zamanlarda işlenmesi sebebiyle suçların zincirleme şekilde işlendiğinin kabulü ile sanığın eylemlerine uyan TCK'nın 102/1, 43/1. maddeleri uyarınca cezalandırılması gerekirken, yazılı biçimde aynı Kanun'un 102/1. maddesinin iki kez tatbiki suretiyle mahkumiyetine karar verilmesi neticesinde fazla ceza tayini, Hükümden sonra Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 günlü, 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi yönünden kısmi iptal kararı verildiğinden, anılan husus nazara alınarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması, Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.