10. Hukuk Dairesi 2023/11424 E. , 2023/9610 K. "" MAHKEMESİ :İş Mahkemesi SAYISI : 2022/167 E., 2023/74 K. HÜKÜM/KARAR : Kısmen Kabul Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen talep tarihindeki borçlanmaya esas prim üzerinden 1992-1993 yılları arasında Türk vatandaşı olarak geçen sürelerini borçlanabileceğinin tespiti davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir. İlk Derece M…
**10. Hukuk Dairesi 2023/11424 E. , 2023/9610 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ :İş Mahkemesi SAYISI : 2022/167 E., 2023/74 K. HÜKÜM/KARAR : Kısmen Kabul Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen talep tarihindeki borçlanmaya esas prim üzerinden 1992-1993 yılları arasında Türk vatandaşı olarak geçen sürelerini borçlanabileceğinin tespiti davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili, müvekkilinin Almanya'da ikamet süreleri ile çalışma ve işsizlik sürelerini 3201 sayılı Kanuna göre 17.12.2015 tarihinde borçlanma talebinde bulunduğunu, Kurum tarafından toplam 4502 gün borçlandırıldığını, ancak 01.01.1992-31.01.1994 tarih aralığının (Türkiye'de geçen süreler hariç) tamamının borçlandırılması gerekirken, Türkiye'de ikamet ettiği gerekçesiyle 01.01.1992-31.12.1993 tarihleri arası için borçlandırılması yapılmadığını, 1992 yılından itibaren yurda giriş çıkışların gümrük kapılarında ve hava alanlarında bilgisayar ortamında kaydedildiğini, Aydın Valiliği Emniyet Müdürlüğünden alınan ve yurda giriş çıkış tarihlerini gösteren listeye göre, davacının yurda giriş tarihinin kaydedilmediğini, sadece 17.08.1994 tarihli deniz yoluyla çıkış yaptığının belirtildiğini, halbuki davacının 01.10.1986 tarihinden beri Almanya'da ikamet ettiğini, 1993 yılı içerisinde Almanya'da hamilelik süresince tedavi gördüğünü, bunlara ilişkin belgelerin de bulunduğunu ancak davalı Kurumca dikkate alınmayarak 1992 ve 1993 yıllarındaki ev kadınlığı sürelerinin borçlandırılmadığını ileri sürerek, davalı kurumca borçlandırılmayan 1992-1993 yıllarının ilk borçlanma talep dilekçesinin verildiği tarih itibariyle o günkü günlük borçlanma tutarı olan 13 TL 584 Kuruş üzerinden borçlandırılmasının tespit ve kabulünü talep ve dava etmiştir. II. CEVAP Davalı Kurum vekili, davanın haksız ve mesnetsiz olduğunu, davacı hakkında yapılan işlemlerin usul ve yasaya uygun olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin 03.04.2018 tarih, 2016/395 Esas 2018/138 Karar sayılı kararı ile davanın kabulüne, davacının, Almanya'da ikamet ettiği 1992/1993 yıllarının borçlanma talep dilekçesinin verildiği 17.12.2015 tarihi itibariyle borçlandırılması gerektiğinin tespitine karar verilmiştir. IV. İSTİNAF Bölge Adliye Mahkemesenin 05.03.2020 tarih, 2018/1287 Esas 2020/456 Karar sayılı kararı davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.