Danıştay 7. Daire Başkanlığı 2022/2939 E. , 2024/1856 K. T.C. D A N I Ş T A Y YEDİNCİ DAİRE Esas No : 2022/2939 Karar No : 2024/1856 TEMYİZ EDENLER : 1- (DAVACI) ... Kompany VEKİLİ : Av. ... 2- (DAVALI) ... Bakanlığı adına ... Gümrük Müdürlüğü VEKİLİ : Av. ... İSTEMİN KONUSU : ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının taraflarca temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir. YARGILAMA SÜRECİ : Dava konusu istem:Davacı adın…
Danıştay 7. Daire Başkanlığı 2022/2939 E. , 2024/1856 K. "İçtihat Metni" T.C. D A N I Ş T A Y YEDİNCİ DAİRE Esas No : 2022/2939 Karar No : 2024/1856 TEMYİZ EDENLER : 1- (DAVACI) ... Kompany VEKİLİ : Av. ... 2- (DAVALI) ... Bakanlığı adına ... Gümrük Müdürlüğü VEKİLİ : Av. ... İSTEMİN KONUSU : ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının taraflarca temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir. YARGILAMA SÜRECİ : Dava konusu istem:Davacı adına kayıtlı ... plakalı çekici ve dorseyle, yurtta kalış süresinin geçerli mazereti olmaksızın aşılması suretiyle geçici ithalat rejimi hükümlerinin ihlal edildiğinden bahisle 4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 238. maddesinin 1. fıkrası uyarınca karara bağlanan para cezasına vaki itirazın reddine dair işlemin iptali istemiyle dava açılmıştır. Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bozma kararı üzerine, ara kararına istinaden sunulan bilgi ve belgelerin incelenmesinden; rejim ihlaline konu aracın 27/05/2016 tarihinde ülkeye girdiği, rejim ihlalinin ise 20/06/2017 tarihinde tespit edildiği, aracın gümrük vergileri toplamının 22.664,74 TL olduğunun anlaşılması karşısında, gümrük mevzuatından kaynaklanan para cezaları bakımından da uygulanacağı kuşkusuz bulunan "lehe olan kanun hükümlerinin geçmişe yürüyeceği" yolundaki ceza hukukunun temel ilkesi çerçevesinde, uyuşmazlığın, davacının eylemine uyan 4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 238. maddesinin 1. fıkrasının (d) bendi uyarınca ceza miktarı bakımından değerlendirilmesi neticesinde dava konusu işlemin 22.664,74 TL'ye isabet eden kısmı ile aracın yurda giriş yaptığı ve rejim ihlalinin tespit edildiği tarihler arasında geçen süre için 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'a göre tespit edilen gecikme zammı oranında hesaplanan faize ilişkin kısmında hukuka aykırılık, bu tutarı aşan kısmında ise hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin kısmen iptaline kısmen de davanın reddine, ilk derece mahkemesince davacı vekili lehine vekalet ücretine hükmedildiğinden tekrar vekalet ücretine hükmedilmesine yer olmadığına karar verilmiştir. TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI : Davacı tarafından, ihtilafa konu aracın amacı dışında kullanılmadığı ve ticari bir muameleye tabii tutulmadığından rejim ihlalinin söz konusu olmadığı, somut olaya 4458 sayılı Kanun'un 238. maddesinin değil, 241. maddesinin tatbik edilmesi gerektiği, nihai kararda davanın kısmen kabulüne karar verilmesine rağmen vekalet ücretine hükmedilmemesinin hukuka aykırı olduğu ileri sürülerek duruşma yapılması istenilmekte; davalı idarece, tesis edilen işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı, ihtilafa konu aracın satılmak suretiyle tasfiye edildiği ileri sürülmektedir. TARAFLARIN SAVUNMALARI : Taraflarca karşılıklı olarak istemin reddi gerektiği savunulmuştur. DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NIN DÜŞÜNCESİ: Tarafların temyiz istemlerinin reddi ile Bölge İdare Mahkemesi kararının yargılama harçlarına ve taraflar lehine vekalet ücretine hükmedilmemesine ilişkin hüküm fıkralarının düzeltilerek onanması gerektiği düşünülmektedir. TÜRK MİLLETİ ADINA Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, duruşma yapılmasına gerek görülmeyerek, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü: HUKUKİ DEĞERLENDİRME: Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen kararın taraflar lehine vekalet ücreti ile yargılama harçlarına hükmedilmemesi dışındaki kısımları usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. Temyizen incelenen kararın taraflar lehine vekalet ücreti ile yargılama harçlarına hükmedilmemesine dair kısımlarına gelince; 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 6545 sayılı Kanun'un 22. maddesi ile değişik 49. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendinde, temyiz incelemesi sonunda Danıştayın, kararda yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmayan maddi hatalar ile düzeltilmesi mümkün eksiklik veya yanlışlıklar varsa kararı düzelterek onayacağı hükme bağlanmıştır. 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 164. maddesinde, avukatlık ücretinin, avukatın hukuki yardımının karşılığı olan meblağı veya değeri ifade ettiği, 168. maddesinin son paragrafında, hukuki yardımın tamamlandığı veya dava sonunda hüküm verildiği tarihte yürürlükte olan tarife esas alınarak avukatlık ücretine hükmedileceği belirtilmiştir. 20/11/2021 tarih ve 31665 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin ikinci kısmının birinci bölümünün 4/(b) bendinde, yargı yerlerinde, İcra ve İflas Dairelerinde yapılan ve konusu para olsa veya para ile değerlendirilebilse bile maktu ücrete bağlı hukuki yardımlara ödenecek duruşmalı davalar için maktu vekalet ücreti belirlenmiştir. Dosyanın incelenmesinden, dava konusu işlemin 22.664,74 TL'yi aşan kısmının iptal edilmesine ve anılan tutara kadarki kısmı yönünden ise, davanın reddine karar verilmesine rağmen davacı ve davalı idare hakkında vekalet ücretine hükmedilmediği anlaşıldığından, karar tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca taraflar lehine duruşmalı işler için maktu vekalet ücreti olan 3.675,00 TL vekalet ücretine hükmedilmesi gerekmektedir. Öte yandan, 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 54. maddesinde, vergi yargısı harçlarının (3) sayılı tarifede yazılı işlemlerden değer ölçüsüne göre nisbi esas üzerinden, işlemin nevi ve mahiyetine göre ise maktu esas üzerinden alınacağı, anılan Kanun'a bağlı 3 sayılı vergi yargısı harçları bölümünün nisbi harçlara ilişkin II. kısmının (a) bendinde, vergi mahkemesi ile bölge İdare mahkemesi kararlarında; tarhiyata ve ceza kesme işlemlerine karşı mükellefin dava açması üzerine vergi mahkemesinin nihai kararları ile bölge idare mahkemesinin kararlarında, karar altına alınan uyuşmazlık konusu vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümler ile bunlara bağlı zam ve cezaların toplam değeri üzerinden nisbi harç alınacağı,(2022 yılı için binde 4,55 oranında ve 80,70 TL'den az olmamak üzere) kurala bağlanmış, öte yandan, 492 sayılı Kanun'un 8. maddesinde ise, bir hükmün bozulmasını müteakip verilecek hükümlerden yeni bir hüküm gibi karar ve ilam harcı alınacağı ve bozulan hükümden evvelce alınmış olan karar ve ilam harcının mahsup edileceği düzenlemesine yer verilmiş olup, kararda yer almayan bu hususun da düzeltilmesi mümkün yanlışlık kapsamında bulunduğu sonucuna ulaşılmıştır. KARAR SONUCU: Açıklanan nedenlerle; 1.Temyiz istemlerinin reddine, 2. ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararından, "ilk derece mahkemesince davacı vekili lehine vekalet ücretine hükmedildiğinden tekrar vekalet ücretine hükmedilmesine yer olmadığına" dair hüküm fıkrasının çıkartılarak yerine ''karar tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca ... TL avukatlık ücretinin davacı ve davalıdan alınarak karşı tarafa verilmesine" ibaresi ile "492 sayılı Harçlar Kanunu'na ekli (3) sayılı tarife uyarınca binde 4,55 oranında ve ... TL'den az olmamak üzere nispi karar harcının davacıdan tahsiline" ibaresinin eklenmesi suretiyle temyize konu kararın DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 3. Hüküm altına alınan tutar üzerinden binde 9,10 oranında ve ... TL'den az olmamak üzere hesaplanacak nispi karar harcından Dairece karara bağlanan nispi harcın mahsubundan sonra kalan harç tutarının temyiz eden davacıdan alınmasına, 4. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, bu kararın taraflara tebliği ve bir örneğinin de Bölge İdare Mahkemesine gönderilmesini teminen dosyanın ilk derece Mahkemesine gönderilmesine, 04/04/2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.