11. Ceza Dairesi 2016/5312 E. , 2018/942 K. MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet HÜKÜM : Asıl karar mahkumiyet Ek karar temyiz talebinin reddi Sanığın yokluğunda verilen kararın, aynı zamanda bilinen en son adresi olan MERNİS adresine öncelikle Tebligat Kanunu’nun 21/1. maddesine göre tebliği gerekirken, doğrudan Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesi gereğince yapılan tebligatın usulsüz olması nedeniyle sanık müdafiinin öğrenme üzerine 20.06.2014 t…
**11. Ceza Dairesi 2016/5312 E. , 2018/942 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet HÜKÜM : Asıl karar mahkumiyet Ek karar temyiz talebinin reddi Sanığın yokluğunda verilen kararın, aynı zamanda bilinen en son adresi olan MERNİS adresine öncelikle Tebligat Kanunu’nun 21/1. maddesine göre tebliği gerekirken, doğrudan Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesi gereğince yapılan tebligatın usulsüz olması nedeniyle sanık müdafiinin öğrenme üzerine 20.06.2014 tarihli temyiz isteminin süresinde yapıldığının kabulü ile temyizin yasal süre geçtikten sonra yapıldığından bahisle temyiz isteminin reddine ilişkin usulsüz olarak verilen 20.06.2014 tarihli ek karar kaldırılarak yapılan incelemede; 2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte belge düzenlemek suçundan açılan kamu davasında; ilkokul mezunu ve ev hanımı olduğunu beyan eden sanığın, kısa süre evli kaldığı eşi ...'in arkadaşı için kuracağı şirket için imzasına ihtiyaç olduğunu söyleyerek birtakım kağıtlara imza attığını, ancak fiilen şirketle ve işleyişi ile hiçbir ilişkisinin olmadığını savunması; ...'in bu konuya ilişkin beyanının alınamaması; vergi denetmenlerince yapılan yoklamalarda iş yerinin sürekli kapalı olması nedeniyle sanığın şirketi idare ettiğine dair bir tespit bulunmaması; ayrıca sahte fatura düzenleme suçunda suçun maddi konusunun fatura olması ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanun'un Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından, hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de faturaların Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından, her takvim yılına ait suça konu fatura asılları ya da onaylı örneklerinden kanaat oluşturacak sayıda temin edilip dosya arasına konulması ve sonra incelenerek kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının tespit edilmesi; sanığın şirket faaliyetleriyle ilgili beyanname, şirkete ait bir belge düzenleyip düzenlemediği, müdür veya ortak sıfatıyla şirketten bir maaş ya da pay alıp almadığının araştırılması; sanığın huzurda imzaları alınarak, şirketin kuruluş aşamasında vergi dairesi ve ilgili kurumlara sunduğu imzasını içeren tüm belge asılları ile düzenlenen sahte faturalardaki yazı ve imzaların sanığa aidiyeti konusundan bilirkişi incelemesi yaptırılması; diğer ortak ...'nın da dinlenmesi, sonucuna göre sanığın hukuki durumun değerlendirilmesi gerekirken, eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hükümler kurulması, Yasaya aykırı, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 06.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.