7. Hukuk Dairesi 2014/5908 E. , 2014/13078 K. Mahkemesi : Adana 5. İş Mahkemesi Tarihi : 07/01/2014(28/02/2014 T. Ek Karar) Numarası : 2013/791-2014/54 Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen 07/01/2014 tarihli ek karar ile 28/02/2014 tarihli ek kararın, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü: 1-Davalının 28.02.2014 tarihli ek karara yönelik temyizi yönünden; Davacı …
**7. Hukuk Dairesi 2014/5908 E. , 2014/13078 K.** **"İçtihat Metni"** Mahkemesi : Adana 5. İş Mahkemesi Tarihi : 07/01/2014(28/02/2014 T. Ek Karar) Numarası : 2013/791-2014/54 Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen 07/01/2014 tarihli ek karar ile 28/02/2014 tarihli ek kararın, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü: 1-Davalının 28.02.2014 tarihli ek karara yönelik temyizi yönünden; Davacı işçinin bir kısım işçilik alacaklarının tahsili için açmış olduğu davada mahkemece 07.01.2014 tarihinde davanın kabulüne karar verilmiş ve bu karar davalı vekili tarafından 08.01.2014 tarihinde temyiz edilmiştir. Temyizden sonra davacı asil 26.02.2014 havale tarihli dilekçesi ile davadan feragat etmiştir. Bunun üzerinde mahkemece 28.02.2014 tarihli ek karar ile davadan feragat edildiği gerekçesi ile “esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına” karar vermiştir. Öncelikle şunu belirtmek gerekir ki karardan sonra fakat temyiz dilekçesi verilmeden önce yapılan feragatlere ilişkin mahkemece duruşma açılarak ek karar verilebilir. Ancak dosya temyiz edildikten sonra mahkemenin dosyadan elini çekmesi gerektiğinden, mahkemece buna aykırı olarak 28.02.2014 tarihli ek karar verilmiş olması isabetli olmamıştır ve hukuken geçerli bir karar değildir. Bu nedenle mahkemece verilmiş olan 28.02.2014 tarihli ek kararın bozularak ortadan kaldırılmalı ve davalının mahkemenin 07/01/2014 tarihli karar yönelik temyiz itirazları incelenmelidir. Mahkemenin kabul şekli bakımından da davacı feragati nedeniyle davanın reddine karar vermek gerekirken, esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına şeklinde karar verilmiş olması da doğru olmamıştır. 2-Davalının 07.01.2014 tarihli karara yönelik temyizi yönünden; Davacı, 1989 yılından itibaren mevsimlik işçi olarak çalıştığı Köy Hizmetlerinde 2001 yılından itibaren kadrolu işçi olarak çalışmaya başladığını, 2005 yılında da İl Özel İdaresi bünyesine aktarıldığını ve halen söz konusu kurumda çalışmakta olduğunu, kedisine uygulanmayan ve 2001 yılı öncesi çalışmalarında verilmeyen derece ve kademe ilerlemesi nedeni ile uğradığı ücret alacağı farkı, sosyal hak alacakları farkı ile ilave tediye alacağı farkı alacaklarının tahsilini talep etmiştir. Davalı, davanın reddi istemiştir. Davalı vekilinin 08.01.2014 tarihli temyizinden sonra davacı asil 26.02.2014 hakim havale tarihli dilekçesi ile davadan feragat ettiğini bildirdiğinden HMK'nun 307 vd. maddeleri gereğince, hükümden sonra ortaya çıkan ve esas hükmün temyiz yoluyla incelenmesine engel olan bu durum karşısında mahkemece feragat konusunda bir karar verilmek üzere hükmün BOZULMASINA karar vermek gerekmiştir. SONUÇ: Mahkemece temyizden sonra verilmiş olan 28.02.2014 tarihli ek kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA; temyiz olunan 07.01.2014 tarihli kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 11.06.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.