Başvurucu, taşınmazlarına yönelik olarak açtığı tapu iptali ve tescil davasının davanın halen devam ettiğini, yargılamanın uzaması nedeniyle taşınmazları üzerinde dilediği gibi tasarrufta bulunamadığını belirterek, adil yargılanma ve mülkiyet haklarının ihlal edildiğini ileri sürmüş ve tazminat talep etmiştir.
Başvurucu, taşınmazlarına yönelik olarak açtığı tapu iptali ve tescil davasının davanın halen devam ettiğini, yargılamanın uzaması nedeniyle taşınmazları üzerinde dilediği gibi tasarrufta bulunamadığını belirterek, adil yargılanma ve mülkiyet haklarının ihlal edildiğini ileri sürmüş ve tazminat talep etmiştir. Başvuru, 5/9/2013 tarihinde Mersin Kadastro Mahkemesi vasıtasıyla yapılmıştır. Dilekçe ve eklerinin idari yönden yapılan ön incelemesi neticesinde Komisyona sunulmasına engel eksiklik bulunmadığı tespit edilmiştir. İkinci Bölüm Birinci Komisyonunca, 18/9/2014 tarihinde, kabul edilebilirlik incelemesi Bölüm tarafından yapılmak üzere, dosyanın Bölüme gönderilmesine karar verilmiştir. Bölüm Başkanı tarafından 1/12/2014 tarihinde, kabul edilebilirlik ve esas incelemesinin birlikte yapılmasına karar verilmiştir. Başvuru konusu olay ve olgular ile başvurunun bir örneği görüş için Adalet Bakanlığına gönderilmiştir. Adalet Bakanlığının 29/12/2014 tarihli yazısında, Anayasa Mahkemesinin önceki kararlarına ve bu kapsamda sunulan görüşlerine atfen, başvuru hakkında görüş sunulmayacağı bildirilmiştir. A. Olaylar Başvuru formu ve ekleri ile başvuruya konu yargılama dosyası içeriğinden tespit edilen ilgili olaylar özetle şöyledir: Başvurucunun babası, tapu kaydına dayanarak taşınmazına haksız yere müdahale edildiği gerekçesiyle G. ve G. aleyhine müdahalenin men’i davası açmıştır. Nusaybin Sulh Hukuk Mahkemesi, 14/9/1942 tarih ve E.1942/52, K.1942/63 sayılı kararıyla müdahalenin men'ine karar vermiştir. Davalıların temyiz etmesi üzerine Yargıtay Hukuk Dairesi 11/1/1943 tarihli kararıyla Sulh Hukuk Mahkemesinin kararını bozmuştur. Nusaybin Sulh Hukuk Mahkemesi, 25/6/1943 tarih ve 1943/55, 1943/30 sayılı kararıyla bozma kararına uyarak gerekli araştırma ve incelemeleri yaparak davalıların taşınmaza yaptığı müdahalenin men'ine karar vermiştir. Temyiz üzerine Yargıtay Hukuk Dairesi, 14/9/1943 tarih ve 1943/9666, K.1943/9242 sayılı ilâmıyla Sulh Hukuk Mahkemesinin kararını onamış ve karar bu tarihte kesinleşmiştir. Başvurucu ve kardeşi 4/11/1965 tarihinde Nusaybin ilçesi Gündükhana köyündeki taşınmazlar ile ilgili olarak bu taşınmazların emvali metruke yasaları gereği Hazineye devredilerek üçüncü kişilere kiraya verildiği iddiasıyla Maliye Hazinesi ve diğer davacılar aleyhine Nusaybin Asliye Hukuk Mahkemesinde tapu kaydının iptali ve tescil davası açmıştır. Söz konusu taşınmazların kadastro çalışmaları sonrasında 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 13 ve 14 parsel numaralı taşınmazlar olarak tespit görmesi nedeniyle Nusaybin Asliye Hukuk Mahkemesi, 2/2/1967 tarih ve E.1965/115, K.1967/12 sayılı kararıyla Mahkemenin görevsizliğine ve dava dosyasının Nusaybin Kadastro Mahkemesine gönderilmesine hükmetmiştir. Nusaybin Kadastro Mahkemesi, 27/2/1981 tarih ve E.1967/1, K.1981/15 sayılı kararı ile başvurucunun davasının kısmen kabulüne karar vermiştir. Tarafların temyizi üzerine anılan karar, Yargıtayın 20/1/1984 tarih ve E.1983/14154, K.1984/464 sayılı ilâmı ile bozulmuştur. Bozma ilamı sonrası dava dosyası, Mahkemenin 1985/1 sayılı esasına kaydedilmiştir. Mahkemenin, Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulu kararı ile kapatılması sonrası dava dosyası, Mardin Kadastro Mahkemesinin 2013/144 sayılı esasına kaydedilmiş olup yargılama halen devam etmektedir. Başvurucu, 5/9/2013 tarihinde bireysel başvuruda bulunmuştur.B. İlgili Hukuk 12/1/2011 tarih ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun maddesi ile 21/6/1987 tarih ve 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun maddesinin birinci fıkrası, maddesinin birinci fıkrası, maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları, maddesinin birinci ve ikinci fıkraları, maddesinin birinci fıkrası ve maddesinin birinci fıkrasının son cümlesi (Bkz. B. No: 2012/12, 17/9/2013, §§ 16-22).