1. Ceza Dairesi 2023/1082 E. , 2023/2190 K. MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığına Sanık hakkında bozma üzerine verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süres…
**1. Ceza Dairesi 2023/1082 E. , 2023/2190 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığına Sanık hakkında bozma üzerine verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Düzce 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 03.12.2019 tarihli ve 2018/394 Esas, 2019/405 Karar sayılı kararı ile katılan sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi ve 58 nci maddesi uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir. 2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 08.07.2020 tarihli ve 2020/432 Esas, 2020/691 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık ... hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı Kanun'un 81 inci maddesinin birinci fıkrası, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü madde uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 3. ... Bölge Adliyesi Mahkemesi 1. Ceza Dairesi kararının katılan sanıklar müdafiileri ve Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısı tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 22.11.2021 tarihli ve 2020/5163 Esas-2021/14281 Karar sayılı kararı ile sanığın eyleminin meşru savunmada sınırın aşılması kapsamında kaldığı gerekçesiyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. 4. ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 16.02.2022 tarihli ve 2021/2103 Esas, 2022/313 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, kasten öldürmeye teşebbüs suçunda meşru savunmada sınırın aşılması nedeniyle 5237 sayılı Kanun’un 27 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının (c) bendi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan vekilinin temyiz sebepleri, meşru savunmada sınırın aşılması hükmünün uygulanmaması ve sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine, delillerin hatalı değerlendirildiğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR 1. Olay tarihinde katılan sanık ...'in aracı ile ... Oto Galeri isimli iş yerine gittiği ve aynı iş yerine daha önce gelmiş olan katılan ... ile karşılaştığı, katılan ...'un sanık ...'i iş yerinde kamera kaydı yapılmayan odaya konuşmak için çağırdığı, sanık ...'in park halindeki aracından telefonunu ve sigarasını alarak katılan ...'un kendisinin çağırdığı odaya gittiği, katılan ...'un odaya girmeyerek koridorda beklemesi üzerine ilk önce sanık ...'in bu odaya girdiği, hemen ardından odaya katılan ...'un girerek sanık ...'e uzmanlık raporunda belirtildiği üzere ruhsatsız 7,65 mm çaplı Browning marka silahı ile ateş edip sanık ...'i dosyada mevcut adlî tıp raporlarında belirtildiği şeklide yaraladığı, sonrasında odadan kapıyı kapatarak kaçmaya başladığı, dosyada mevcut kamera kayıtlarında tespit edildiği üzere sanık ...'in sol eli ile karın bölgesini tutarak odadan çıktığı, sanık ...'in uzmanlık raporunda belirtildiği üzere ruhsatsız 7,65 mm çaplı cheska marka silahı ile katılan ...'a ardından ateş ettiği, katılan ...'u olay yerinden kaçarken kolundan vurarak dosyada mevcut adlî tıp raporlarında belirtildiği şeklide yaraladığı anlaşılmıştır. 2. Sanık ...'in İstanbul Adlî Tıp Kurumu Başkanlığı 2. İhtisas Dairesi tarafından düzenlenen 04.10.2019 raporda; kişinin vücudunda 1 adet suprapubik bölgeye, 1 adet sağ skrotuma, 2 adet sağ uyluğa, 2 adet sağ bacağa ve 1 adet sol uyluğa olmak üzere; toplam 7 adet ateşli silah mermi çekirdeği isabet ettiği, suprapubik bölgeden ve sağ skrotumdan giren ateşli silah mermi çekirdeklerinin ayrı ayrı batına nafiz olduğu ve trajelerinin batın sol alt kadranda sonlandığı, bu ateşli silah mermi çekirdeklerinden birinin ince barsakta perforasyon oluşturduğu cihetle; suprapubik bölgeden ve sağ skrotumdan giren 2 adet mermi çekirdeklerine bağlı yaralanmasının müstakilen; kişinin yaşamını tehlikeye sokan bir durum olduğu, kişi üzerindeki etkisinin basit bir tıbbî müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte olmadığı, vücudunda kemik kırığı tespit edilmediği, sol uyluğa isabet eden 1 adet mermi çekirdeğinin trajesinin cilt altı dokuda sonlandığı, damar-sinir hasarı ve kemik kırığı oluşturmadığı, sağ uyluğa isabet eden 2 adet ve sağ bacağa isabet eden 2 adet ateşli silah mermi çekirdeğinin cilt, cilt altı ve kas dokuyu katederek vücudu terk ettiği, damar-sinir hasarı ve kemik kırığı oluşturmadığı cihetle; sol uyluğa isabet eden 1 adet, sağ uyluğa isabet eden 2 adet ve sağ bacağa isabet eden 2 adet ateşli silah mermi çekirdeği yaralanmasının müstakilen ve müştereken; kişinin yaşamını tehlikeye sokan bir durum olmadığı, kişi üzerindeki etkisinin basit bir tıbbî müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte olmadığı, vücudunda kemik kırığı tanımlanmadığının bildirildiği anlaşılmıştır. 3. Katılan ...'un Adlî Tıp Kurumu 2. İhtisas Dairesi tarafından düzenlenen 12.03.2019 tarihli raporda; 14.07.2018 tarihinde ateşli silah yaralanmasından kişinin hayatını tehlikeye sokan bir durum olmadığı basit tıbbî müdahale ile giderilebilir nitelikte olmadığı, kemik kırığı tanımlanmadığı, sabit iz olmadığı anlaşılmıştır. 4. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (3) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilerek gereğinin yerine getirildiği tespit edilmiştir. IV. GEREKÇE Katılan vekilinin, meşru savunmada sınırın aşılması hükmünün uygulanmaması ve sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine, delillerin hatalı değerlendirildiğine yönelen temyiz sebepleri yönünden; “İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından meşru savunma altında sınırın aşılarak gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, Hukukî Süreç başlığı altında (3) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına konu kararı teşkil eden meşru savunmada sınırın aşılması kurumunun, gerek Yargıtay gerekse bozma ilâmına uyulmasına karar veren Mahkemece değerlendirildiği ve sanık hakkında bu hükmün uygulanmasında isabetsizlik görülmediğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 16.02.2022 tarihli ve 2021/2103 Esas, 2022/313 Karar sayılı kararında katılan vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Düzce 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.04.2023 tarihinde karar verildi.