(Kapatılan)23. Hukuk Dairesi 2011/661 E. , 2011/662 K. MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü. -K A R A R- Davacılar vekili, düzenlenen sıra cetvelinde üst sıraya alınan davalının alacağının gerçek bir …
**(Kapatılan)23. Hukuk Dairesi 2011/661 E. , 2011/662 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü. -K A R A R- Davacılar vekili, düzenlenen sıra cetvelinde üst sıraya alınan davalının alacağının gerçek bir hukuki ilişkiye dayanmadığını, tarafların akraba olduğunu ve takip işlemlerinin danışıklı biçimde yapıldığını ileri sürerek, davalı alacağının yok sayılmasına ve bu bedelin davacılara ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalı, alacağın bonoya dayalı olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir. Mahkemece, verilen önceki hükmün Yüksek 19. Hukuk Dairesi’nce bozulmasından sonra yapılan yargılama sonunda davalı alacağının yok sayılmasına karar verilmiş; 28.3.2011 günlü ek kararla davacı adlarının karara eklenmesine, 29.3.2011 günlü ek kararla da gerekçeli kararın düzeltilmesine karar verilmiştir. Karar, davalı tarafından temyiz edilmiştir. 1- Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde değildir. 2- Tarafların tüm delilleri toplanıp, inceledikten ve karar tarihinde yürürlükte bulunan HUMK’nun 376 ncı maddesi göre, son sözleri dinlenip duruşmanın bittiği bildirildikten sonra hakimin, aynı Yasa'nın 388 nci maddesi uyarınca kararı gerekçesi ile birlikte yazması ve hüküm sonucu 389 ncu maddede öngörülen biçimde tefhim etmesi asıldır. Ne var ki, uygulamada Yasa'nın 381/ son fıkra hükmüne dayanılarak, zorunlu nedenlerle sadece hüküm sonucu tutanağa geçirilip, tefhim edilmekte, gerekçeli karar daha sonra yazılmaktadır. İşte bu gibi hallerde, HUMK’nun 389 ncu maddesine uygun olarak tarafların hak ve yükümlülüklerini açıkça gösteren tefhim ile aleniyeti ve hukuki varlık kazanan kısa karara uygun olarak gerekçeli kararın yazılması zorunludur.Esasen, kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan el çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak bulunmamaktadır.Öte yandan, kısa kararla, sonradan düzeltilen gerekçeli kararın çelişkili ya da farklı olması yargılamanın aleniyetine, kararların alenen tefhim edilmesine ilişkin Anayasa’nın 141 nci maddesi ile HUMK’nun yukarıda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır.Ayrıca, anılan husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir ödevdir.Aksi düşünce ve uygulama; yargının, yargıcın ve kararlarının her türlü düşünceden uzak, saygın ve güvenilir olması ilkesi ile bağdaşmaz. Öte yandan, kısa karara uygun olmayan gerekçeli kararın maddi hata varmışçasına tavzih yolu ile düzeltilmesi HUMK'nun 455 nci maddesine de aykırıdır. Somut olayda, kısa kararda “davanın kabulüne, davalı alacağının yok sayılmasına, ihale bedelinin davalı tarafından ödenmesine, davalıya ayrılan payın davacılara ödenmesine” karar verilmiş olmasına karşın, maddi hata düzeltmesi şeklinde oluşturulan gerekçeli kararda “1- Kartal 2. İcra Müdürlüğü'nün 2007/3328 esas sayılı dosyasında yapılan sıra cetveline (derece kararın) davacılar, vekilinin vaki itirazının kabulüne, 2- Davalı ...’nun Kartal 2. İcra Müdürlüğünün 2005/2084 sayılı esasında kayıtlı iken 2007/3328 yeni numara alan esas sayılı takip nedeniyle davalıya ayrılan payın öncelikle dava masrafları da dahil olmak üzere davacılara ödenmesine, artan kısmın davalıya bırakılmasına) karar verilmiş olup,kısa ve düzeltilmiş gerekçeli karar arasında farklılık ve çelişki yaratılmıştır. Bu durumda,10.04.1992 gün ve 1991/7 esas, 1992/4 sayılı Yargıtay İçtihatları Birleştirme Kararı çerçevesinde, mahkemece, kısa karar ile bağlı kalınmadan,yeni bir kısa ve buna uygun gerekçeli karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir. SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalının diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, 29.09.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.