3. Ceza Dairesi 2021/13748 E. , 2022/3408 K. "İçtihat Metni" Mahkemesi :Ceza Dairesi İlk Derece Mahkemesi : ... 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 21.12.2017 tarih ve 2017/260 - 2017/137 sayılı kararı Suç : Örgüte bilerek isteyerek yardım etme Hüküm : TCK'nın 220/7. maddesi delaletiyle 314/2, 220/7, 3713 sayılı TMK’nın 5/1, TCK’nın 62/1, 53. maddeleri gereğince mahkumiyetine hükmün düzeltilerek esastan reddine dair karar Bölge adliye mahkemesince sanık hakkında; örgüte bilerek isteyerek yardım etme suçu
**3. Ceza Dairesi 2021/13748 E. , 2022/3408 K.** **"İçtihat Metni"** Mahkemesi :Ceza Dairesi İlk Derece Mahkemesi : ... 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 21.12.2017 tarih ve 2017/260 - 2017/137 sayılı kararı Suç : Örgüte bilerek isteyerek yardım etme Hüküm : TCK'nın 220/7. maddesi delaletiyle 314/2, 220/7, 3713 sayılı TMK’nın 5/1, TCK’nın 62/1, 53. maddeleri gereğince mahkumiyetine hükmün düzeltilerek esastan reddine dair karar Bölge adliye mahkemesince sanık hakkında; örgüte bilerek isteyerek yardım etme suçuna ilişkin kesin olarak verilen hüküm, 24.10.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanunun 29. maddesi ile 5271 sayılı CMK’nın 286. maddesine eklenen üçüncü fıkradaki düzenleme gereğince temyiz yolunun açılması üzerine anılan Kanuna eklenen 5.maddenin 1/f bendinde belirtilen süre içinde temyiz edilmekle; Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyizin sebeplerine göre dosya incelendi gereği düşünüldü; Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi; Vicdani kanıyı oluşturan duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; Sanık hakkında silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan temel ceza tayin edilirken uygulama maddesinin "TCK'nın 220/7 ve 314/3 maddeleri delaletiyle 314/2 maddesi" yerine sevk maddesinin "TCK'nın 220/7" olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak değerlendirilmiştir. Ayrıntıları Dairemizin 14.10.2019 tarihli ve 2019/3337 esas 2019/6048 sayılı kararında açıklandığı üzere; silahlı terör örgütü üyeliği suçundan yargılanan, kovuşturma aşamasında kendisinin seçtiği bir müdafi bulunmadığı gibi CMK'nın 156. maddesi uyarınca da re'sen müdafi görevlendirilmeyen sanığa Anayasanın 36 ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6. maddelerinde teminat altına alınan adil yargılanma ilkesinin zorunlu sonucu olarak CMK'nın 150. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca müdafi görevlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, savunma hakkının kısıtlanmasını netice verecek biçimde müdafi hazır bulundurulmaksızın mahkumiyet hükmü kurulmak suretiyle CMK'nın 150/3, 188/1, 197/1 ve 289/1-a-e maddelerine muhalefet edilmesi, Kabule göre de; BDDK'nın 29.05.2015 tarihli kararı ile temüttü hariç ortaklık hakları ile yönetim ve denetimi Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonuna devredilen ve 22 Temmuz 2016 tarihli kararı ile de 5411 sayılı Bankacılık Kanununun 107. maddesinin son fıkrası gereğince faaliyet izni kaldırılıncaya kadar yasal bankacılık faaliyetlerine devam eden, FETÖ/PDY silahlı terör örgütü ile iltisaklı Asya Katılım Bankası A.Ş'de gerçekleştirilen rutin hesap hareketlerinin örgütsel faaliyet ya da örgüte yardım etmek kapsamında değerlendirilemeyeceği gözetilerek, örgüt liderinin talimatı üzerine örgütün amacına hizmet eden ve bankanın yararına yapılan ödeme ve sair işlemlerin, örgüte üye olmak suçu bakımından örgütsel faaliyet, tek başına ise örgüte yardım etmek olarak kabul edilebileceği nazara alındığında; Bank Asya'daki hesap kayıtları üzerinde yapılan incelemeye göre, sanığın 31.01.2013 yılında açmış olduğu hesabına yapmış olduğu para yatırma işlemlerinin örgüt liderinin çağrı dönemlerine denk gelmediği gibi bankadaki bakiyesini, bankanın TMSF'ye devrinden sonra da devam ettirdiği de gözetilerek, sanığın BankAsya nezdindeki işlemlerinin rutin bankacılık işlemleri olduğu, örgüt liderinin talimatı doğrultusunda, örgüte yardım kastıyla hareket ettiği tespit edilemediğinden örgüte yardım suçundan mahkumiyetini gerektirir her türlü şüpheden uzak delil bulunmayan sanığın atılı suçtan beraati yerine delillerin değerlendirilmesinde düşülen yanılgı sonucu yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi, Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın ... 10. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin ... Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.