4. Ceza Dairesi 2021/3892 E. , 2023/16302 K. MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Çevrenin kasten kirletilmesi Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayıl…
**4. Ceza Dairesi 2021/3892 E. , 2023/16302 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Çevrenin kasten kirletilmesi Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ ... Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.11.2015 tarihli ve 2015/748 Esas, 2015/867 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çevrenin kasten kirletilmesi suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan vekilinin temyizinin özetle; sanığın atılı suçu işlediğine dair kuvvetli şüphe ve delillerin mevcut olduğu, suçun yasal unsurlarının somut olayda oluştuğu gözetilerek sanığın cezalandırılması gerektiği, bu nedenlerle ve resen tespit edilecek sebeplerle sanık hakkında kurulan hükmün bozulmasına yönelik olduğu belirlenmiştir. III. OLAY VE OLGULAR Sanığın sahibi ve yetkilisi olduğu firma ile alt işveren olarak çalıştığı içme suyu altyapı çalışmalarında cüruf malzemesini kendisine yapılan uyarılara rağmen dolgu malzemesi olarak kullandığı ve bu suretle çevreyi kasten kirlettiğinden bahisle cezalandırılması talebi ile açılan kamu davasında Yerel Mahkemece sanık ... müdafiinin savunmaları, 09.09.2014 tarihli tutanak ve çevre yüksek mühendisi bilirkişinin sanığa ait işletme tarafından kullanılan atık cürufun (siyah kumun) Çevre Kanunu kapsamında çıkartılan yönetmelikte kesin ifade ile "tehlikesiz atık" olarak (...) kodu ile sınıflandırıldığı, söz konusu siyah kumun atık değil, son ürün olarak değerlendirildiği, cürufun inert atık olduğuna depolandığı yerde su ile temasa geçtiğinde çözünen maddeleri alıcı ortama taşımayarak sorun yaratmadığının analizler ile kanıtlandığı, çevreye zehirlilik etkisini ölçmek üzere gerçekleştirilen ekotoksisite analizlerinde çelikhane cürufunun tehlikesiz atık sınıfında olduğu sonucuna ulaşıldığı, analiz sonuçlarında kirlilik değerlerinin sınır değerinin altında olduğunu, tehlikeli madde içermediği için toprak, hava veya suda kalıcı bir etki yaratmayacağını belirten 04.06.2015 tarihli raporu gözetilerek bir bütün olarak değerlendirilerek sanığın kullandığı malzemenin çevreye zarar verici bir niteliğinin olmadığı kanaatiyle sanığa atılı suçun unsurlarının oluşmadığından bahisle beraatine karar verilmiştir. IV. GEREKÇE Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemece verilen hükümde katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 21.03.2023 tarihinde karar verildi.