(Kapatılan)14. Ceza Dairesi 2012/13514 E. , 2013/8139 K. "" Reşit olmayan mağdurenin rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçundan sanık ...'in bozma üzerine yapılan yargılaması sonunda; eylemi reşit olmayan kimseyle cinsel ilişki kabul edilerek vâki şikâyet yokluğu nedeniyle kamu davasının düşmesine dair ... Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 22.02.2011 gün ve 2010/242 Esas, 2011/111 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılan mağdure vekili tarafından ist…
**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi 2012/13514 E. , 2013/8139 K.** **"İçtihat Metni"** Reşit olmayan mağdurenin rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçundan sanık ...'in bozma üzerine yapılan yargılaması sonunda; eylemi reşit olmayan kimseyle cinsel ilişki kabul edilerek vâki şikâyet yokluğu nedeniyle kamu davasının düşmesine dair ... Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 22.02.2011 gün ve 2010/242 Esas, 2011/111 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılan mağdure vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü: Oluşa uygun kabule göre sanığın işlediği reşit olmayan kimseyle cinsel ilişki suçunun zamanaşımı süresi yönünden lehe olup 765 sayılı TCK.nın 416/3. maddesinde düzenlenen reşit olmayan mağdurenin rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçunu oluşturduğu ve maddede öngörülen cezasının üst sınırı itibarıyla aynı Kanunun 102/4. maddesinde belirtilen 5 yıllık aslî dava zamanaşımına tâbi bulunup hakkında ... Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 16.05.2005 tarihli iddianame ile dava açılan sanıkla ilgili olarak başkaca dava zamanaşımı süresini kesen işlem gerçekleşmemesi nedeniyle iddianame tarihi ile mahkemece bozma sonrası ikinci hükmün kurulduğu 22.02.2011 arasında bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, mahkemece zamanaşımı nedeniyle davanın düşmesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde düşme hükmü kurulması kanuna aykırı, katılan mağdure vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görüldüğünden hükmün 5237 sayılı TCK.nın 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca adı geçen sanık hakkındaki davanın zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 26.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.