12. Ceza Dairesi 2018/4793 E. , 2018/10740 K. "İçtihat Metni" Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Özel hayatın gizliliğini ihlal Hüküm : TCK'nın 134/1-2. cümle, 53/1, 58. maddeleri gereğince mahkumiyet Özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ve müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdir
**12. Ceza Dairesi 2018/4793 E. , 2018/10740 K.** **"İçtihat Metni"** Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Özel hayatın gizliliğini ihlal Hüküm : TCK'nın 134/1-2. cümle, 53/1, 58. maddeleri gereğince mahkumiyet Özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ve müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ve müdafiinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak; Sanığın, bir dönem birlikte çalıştıkları ve aralarında alacak verecek nedeniyle husumet bulunan katılana ait konuşmaları kaydedip, tanıklara dinlettiği iddia edilen olayda, sanığın kaydettiği iddia edilen konuşma kayıtlarının dosya arasında bulunmadığı gibi dosya kapsamına ve tanıkların beyanlarına görede, konuşmaların sanık ile katılan arasında yüz yüze yapıldığı, iki kişi arasında yüz yüze yapılan konuşmanın kaydedilmesinin TCK’nın 133. maddesi kapsamında suç olarak tanımlanmadığı, şartları bulunduğu takdirde özel hayatın gizliliğini ihlal suçu kapsamında değerlendirilebilir ise de, konuşmanın arsa alım satımına ilişkin olduğu ve içeriğinin özel yaşam alanına ilişkin bulunmaması nedeniyle sanığı cezalandırmaya yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından sanığın beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi, Kabul ve uygulamaya göre de; Sanık hakkında TCK'nın 53. maddesi tatbik edilirken, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan 08.10.2015 tarihli, 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararının gözetilmesinde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş olup, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 14.11.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.