Ceza Genel Kurulu 2015/1233 E. , 2017/459 K. "" Kararı veren Yargıtay Dairesi : 2. Ceza Dairesi Mahkemesi :Asliye Ceza Günü : 23.10.2012 Sayısı : 2-161 Mala zarar verme suçundan sanık ...'un TCK'nun 151/1, 31/3, 62 ve 52/2-4. maddeleri uyarınca 1.320 Lira adli para cezasıyla cezalandırılmasına ve taksitlendirmeye ilişkin Boyabat Asliye Ceza Mahkemesince verilen 23.10.2012 gün ve 2-161 sayılı hükmün, sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 2…
**Ceza Genel Kurulu 2015/1233 E. , 2017/459 K.** **"İçtihat Metni"** Kararı veren Yargıtay Dairesi : 2. Ceza Dairesi Mahkemesi :Asliye Ceza Günü : 23.10.2012 Sayısı : 2-161 Mala zarar verme suçundan sanık ...'un TCK'nun 151/1, 31/3, 62 ve 52/2-4. maddeleri uyarınca 1.320 Lira adli para cezasıyla cezalandırılmasına ve taksitlendirmeye ilişkin Boyabat Asliye Ceza Mahkemesince verilen 23.10.2012 gün ve 2-161 sayılı hükmün, sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 2. Ceza Dairesince 30.03.2015 gün ve 4537-6439 sayı ile; "Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre hükmün, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunun 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanuna eklenen geçici 2. maddede, Bölge Adliye Mahkemeleri faaliyete geçinceye kadar hapis cezasından verilenler hariç olmak üzere sonuç olarak belirlenen 3.000 Lira dahil adli para cezasına ilişkin mahkûmiyet hükümlerine karşı temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı öngörülmekle, hüküm tarihine göre temyizi mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin 1412 sayılı Kanunun 317. maddesi uyarınca reddine" karar verilmiştir. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 22.04.2015 gün ve 306282 sayı ile; "Eylemin suç tarihinin 11.11.2011, yerel mahkemenin hüküm tarihinin ise 23.10.2012 olduğu, 5219 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği 21.07.2004 tarihinden Anayasa Mahkemesinin 23.07.2009 gün ve 2006/65 Esas 2009/114 Karar sayılı iptal hükmünün yürürlüğe girdiği 07.10.2010 tarihine kadar 765 sayılı TCK'ya göre verilen kararlarda doğrudan; 5237 sayılı TCK'ya göre verilen kararlarda ise hem hapisten çevrilme hem de doğrudan verilen tüm adli para cezalarında temyiz kesinlik sınırının 2.000 Lira olduğu, 07.10.2010 tarihinden 6217 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği 14.04.2011 tarihine kadar verilen hem hapisten çevrilme hem de doğrudan verilen tüm adli para cezalarının miktara bakılmaksızın temyize tâbi olduğu, 6217 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği 14.04.2011 tarihinden itibaren sadece doğrudan verilen adli para cezalarında temyiz kesinlik sınırının 3.000 Lira olduğu hususu göz önüne alındığında, karar tarihi itibarıyla sanık hakkında 5237 sayılı TCK hükümlerine göre hapis cezası verilip bu cezanın paraya çevrilmesi sonucu sanığın 1.320 Lira adli para cezası ile cezalandırılmış olması karşısında hükmün esasının incelenerek onanması gerektiği" görüşüyle itiraz kanun yoluna başvurmuştur. CMK'nun 308/3. maddesi uyarınca inceleme yapan Özel Dairece, 08.06.2015 gün ve 10184-11750 sayı ile itirazın yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır. TÜRK MİLLETİ ADINA CEZA GENEL KURULU KARARI İtirazın kapsamına göre inceleme, sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümle sınırlı olarak yapılmıştır.