22. Hukuk Dairesi 2016/16590 E. , 2019/14179 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi DAVA TÜRÜ : ALACAK Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar ... Elektrik Dağıtım A.Ş. vekili ile ... Temk Sağ Gıda Plast Pet Taş Mad San. Tic. Ltd. Şti. vekili ve ... Sağlık Tem Yemek Bilgi İşlem San. Tic. Ltd. Şti.'yi temsilen ... tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafınd
**22. Hukuk Dairesi 2016/16590 E. , 2019/14179 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi DAVA TÜRÜ : ALACAK Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar ... Elektrik Dağıtım A.Ş. vekili ile ... Temk Sağ Gıda Plast Pet Taş Mad San. Tic. Ltd. Şti. vekili ve ... Sağlık Tem Yemek Bilgi İşlem San. Tic. Ltd. Şti.'yi temsilen ... tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: Y A R G I T A Y K A R A R I Davacı İsteminin Özeti: Davacı vekili, müvekkilinin temizlik işçisi olarak alt işverenlerde çalıştığını, iş akdinin bildirimsiz ve hiçbir gerekçe gösterilmeden feshedildiğini beyan ederek ödenmeyen kıdem ve ihbar tazminatı, yıllık izin ve hafta tatili ücretlerinin davalıdan tahsilini talep etmiştir. Davalı Cevabının Özeti: Davalılar vekilleri davanın reddini savunmuştur. Mahkeme Kararının Özeti: Mahkemece yapılan yargılama sonucunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Temyiz Başvurusu : Karar, davalılardan ... Elektrik Dağıtım A.Ş. vekili, ... Sağlık Temizlik Yemek Bilgi İşlem San. Tic. Ltd. Şti.'yi temsilen ... ve ... Temk. Sağ. Gıda Plast. Pet. Taş. Mad. San. Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından temyiz edilmiştir. Gerekçe: 1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendin dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. 2-Taraflar arasında, davalı şirketler arasındaki hukuki ilişkinin niteliği bakımından uyuşmazlık bulunmaktadır. İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanununun 6. maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlarda ise, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu olduğu aynı yasanın 3. fıkrasında açıklanmış ve devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır. 4857 sayılı İş Kanununun 120. maddesi hükmüne göre 1475 sayılı yasanın 14. maddesi halen yürürlükte olduğundan, kıdem tazminatına hak kazanma ve hesap yöntemi bakımından işyeri devirlerinde belirtilen hüküm uygulanmalıdır. Anılan hükme göre, işyerlerinin devir veya intikali yahut herhangi bir suretle bir işverenden başka bir işverene geçmesi veya başka bir yere nakli halinde işçinin kıdemi, işyeri veya işyerlerindeki hizmet akitleri sürelerinin toplamı üzerinden hesaplanmalıdır. Bununla birlikte, işyerini devreden işverenlerin bu sorumlulukları, işçiyi çalıştırdıkları sürelerle ve devir esnasındaki işçinin aldığı ücret seviyesiyle sınırlıdır. İşyeri devri fesih niteliğinde olmadığından, devir sebebiyle feshe bağlı hakların istenmesi mümkün olmaz. Aynı zamanda işyeri devri kural olarak işçiye haklı fesih imkanı vermez. Genel olarak yapılan bu açıklamaların ardından İş Hukukunda işyeri devrinin işçilik alacaklarına etkileri üzerinde ayrıca durulmalıdır. İşyeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. 1475 sayılı yasanın 14/2. maddesinde devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı İş Kanununun 6. maddesinde sözü edilen devreden işveren için 2 yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O halde kıdem tazminatı işyeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir. Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden sorumluluk ise son işverene ait olmakla devreden işverenin bu işçilik alacaklarından sorumluluğu bulunmamaktadır. Devralan işveren ihbar tazminatı ile kullandırılmayan izin ücretlerinden tek başına sorumludur. İşyerinin devredildiği tarihe kadar doğmuş bulunan ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücretlerinden 4857 sayılı İş Kanununun 6. maddesi uyarınca devreden işveren ile devralan işveren müştereken müteselsilen sorumlu olup, devreden açısından bu süre devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlıdır. Devir tarihinden sonraki çalışmalar sebebiyle doğan sözü edilen işçilik alacakları sebebiyle devreden işverenin sorumluluğunun olmadığı açıktır. Bu bakımdan devirden sonraya ait ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücreti gibi işçilik alacaklarından devralan işveren tek başına sorumludur. Somut olayda, davacının 10.02.1998-30.09.2013 tarihleri arasında davalı asıl işveren ... Elektrik Dağıtım A.Ş isimli işyerinde en son davalı alt işveren ... Sağlık Temizlik Yemek Bilgi İşlem San. Tic. Ltd. Şti. işçisi olarak, 01.05.2012-30.04.2013 tarihleri arasında ise devreden davalı alt işveren ... Temk. Sağ. Gıda Plast. Pet. Taş. Mad. San. Tic. Ltd. Şti işçisi olarak çalıştığı anlaşılmıştır. Bu nedenle, davalı ... Temk. Sağ. Gıda Plast. Pet. Taş. Mad. San. Tic. Ltd. Şti’nin feshe bağlı haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan yıllık izin ücretlerinden sorumluluğunun bulunmadığı, kıdem tazminatı yönünden ise kendi dönemi ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumlu olduğu kabul edilerek hüküm kurulması gerekirken, Mahkemece devreden işverenin talep edilen tüm alacaklar yönünden müştereken ve müteselsilen sorumlu olduğunun kabulüyle yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir. SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine 26.06.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.