6. Ceza Dairesi 2009/12630 E. , 2012/20110 K. "" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Sanıkların, kapısını kırıp açmaya çalışmak suretiyle yakınana ait eve girmeye çalıştıklarının anlaşılması karşısında, konut dokunulmazlığını bozmaya kalkışma ve mala zarar verme suçlarından 5237 sayılı TCK’nın 116/1, 119/1-c, 35 ve 151/1. …
**6. Ceza Dairesi 2009/12630 E. , 2012/20110 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Sanıkların, kapısını kırıp açmaya çalışmak suretiyle yakınana ait eve girmeye çalıştıklarının anlaşılması karşısında, konut dokunulmazlığını bozmaya kalkışma ve mala zarar verme suçlarından 5237 sayılı TCK’nın 116/1, 119/1-c, 35 ve 151/1. maddeleri uyarınca, haklarında zamanaşımı içerisinde Cumhuriyet Başsavcılığınca işlem yapılması olanaklı görülmüş, Adli sicil kayıtlarına göre, Ankara 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 2002/996-1471 esas ve karar sayılı ilamı ile tekerrüre esas hükümlülükleri bulunan sanıklar hakkında, 5237 sayılı Yasanın 58/6-7. maddesi ile uygulama yapılmaması, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış, Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-) Sanıkların, kilit kısmından levye ile zorlayıp kırarak kapısını açmaya çalışmak suretiyle yakınana ait eve girmeye çalıştıklarının anlaşılması karşısında hırsızlık suçunun anahtarla ya da diğer bir aleti anahtar gibi kullanarak kilit açmak suretiyle gerçekleştirildiğine ilişkin kanıt bulunmadığı ve eylemin 5237 sayılı TCK’nun 142/1-b maddesi kapsamında kaldığının gözetilmemesi, 2-) 5237 sayılı TCY’nın 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının 765 sayılı Yasanın 522/1. maddesindeki hafif ve pek hafif ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliğinin bulunmadığı, “değerin azlığı”nın 5237 sayılı Yasaya özgü, ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanıkların özgülenen kastı, yakınanın etkilenimi ve olayın vahameti de gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanakları varken yalnızca gereksinimleri kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, bu maddeye düzenleniş amacı dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması,